ara
RT.D.
2.617 219

RT.D.

@312

4 9.1
Puan: 10
Steinbeck etkileyici bir roman yazmış. Gazap Üzümleri'nin klasikler içinde yer alması şaşırtıcı değil. Daha önce Fareler ve İnsanlar bir de İnci adlı kitaplarını okumuştum; yazarın bu kitapları daha bitirici, kısa ve özdür. Ama Gazap Üzümleri sayfalar dolusu zevk oldu benim için.
Yazarın anlatım tarzını, betimlemelerini çok beğendim.

Kapitalizmi eleştiri için yazılmış bir roman. Birinci Dünya Savaşı sonrası, 'Büyük Buhran' (1939) adı verilen o dönemde; makineleşme, kolay ve hızlı üretim derken Amerika halkının, nasıl içler acısı hale geldiği anlatılıyor. Yazıldığı dönem bir çok eleştirinin de odak noktası olmuş bir klasik.

Doğudan batıya doğru bir göç akımı gerçekleşiyor, yani Kaliforniya'ya doğru ki zaten halen Amerika'nın en kalabalık eyaleti Kaliforniya. Aslında bu her ülkenin kaderi; gelişme ile birlikte çiftçi traktöre yeniliyor, yurdundan oluyor ve yeni arayışlara yöneliyor umudun peşinden sürükleniyor.

Bir Amerikalının gözünden işte özgürlükler ülkesi deyişinin açılımı;
"Burası özgürlükler ülkesi.
Yaa... Hele biraz kullanmaya kalk bakalım o özgürlüğü. Cebindeki parayla ne kadar özgürlük satın alabiliyorsan o kadar özgürlük tanıyor herif sana."

Ağır bir eser değil, fakat başları biraz durağan sonrasında açılıyor ve içine çekiyor sizi roman; okurken hem edebi zevk alıyorsunuz hem de tüm hatlarıyla olayın içinde buluyorsunuz kendinizi. Kesinlikle tavsiye ederim, okunması ve üstünde kafa yorulması gereken bir yapıt. Okuyunuz.
1629 karakter
12 beğen · 1 yorum · kitap inceleme
Leandros (@leandros)
Beşyüzbinkişiden Beşmilyona Yükselen GÖÇ Hareketi... Bakış açısı olarak inceleme GÜZEL olmuş... 09.02.17

RT.D.

@312

2 7.8
Puan: 7
Paul Lafargue. Kendisi cumhuriyetçi, sosyalist, materyalist ve ateist. Karl Marx'ın damadı, düşünce ve eylem adamı. İçinde bulunduğu dönemde, 1870'de, yaşanan Fransız-Alman savaşıyla birlikte ekonomik bunalım patlak verir. Bu olay sonucunda Fransa'da sömürülen işçi sınıfı ayaklanır. Lafargue, İşçilerin haklarını korumak için kapitalist kölelik sistemine karşı oluşturduğu çalışmalarıyla tanınmış. Yetmiş yaşına gelmeden de kendi isteğiyle yaşamına son vermiş.
"1911 yılında karısıyla birlikte intihar etti. Yaşlılığın, beden ve zihin güçlerini azar azar kemirdiğini görmek istemeyen Lafargue, yetmiş yaşını aşmamak üzere kendine verdiği sözü böylece tutmuş oluyordu."

Tembellik Hakkı adlı kitabı aslında çok kısa deneme yazılarından oluşuyor. İlk olarak da 1880'de bir gazetede bölüm bölüm yayınlanıyor.

O dönemde işçi sınıfının çektiği sıkıntılardan, on iki saatlik yorucu çalışma koşullarından; kadın ve çocukların da erkek işçilerle birlikte, benzer muamelelerle, köle gibi çalıştırılmasının ne kadar ezici bir uygulama olduğundan bahsediyor.

Okurken geçen dönemin etkili kişilerini de araştırmanızı tavsiye ederim. Bilgilendirici bir kitap, okumanızı öneririm.
1320 karakter
2 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

62 8.1
Kitap: Dava
Puan: 8
Kahramanımız Joseph K. bir sabah uyandığında tutuklandığını öğrenir. Halbuki daha kahvaltısını bile yapmamıştır! Bu duruma çok içerlenir ve kendini harıl harıl savunmaya başlar.

Başlarda fazlasıyla olağandışı geldi. Tutuklu olduğunuzu öğreniyorsunuz, neyle suçlandığınızı bile bilmeden varoş bir mahallede de mahkemeniz görülüyor. Avukatlar, savcılar, davalılar, yandaşlar, ara bulucular...
Tüm bunlar Joseph K.'ya da tuhaf gelmiş olmalı, fakat, sanırım alışıyor bu duruma ve bozuk düzenin eksiklikleri olarak görüyor başına gelenleri ve tabiri caizse yaşamaya devam ediyor.
Çok detaylı bir anlatımı olmasına rağmen aniden bitirilmesi bana yeterli gelmedi.

Ahmet Cemal'in çevirisini okudum. Önsözde çok güzel bir noktaya değinmiş. Klasik eserlerin klasikleşme nedeninin kavramların simgeleştirilmesi olduğunu söylemiş. Şöyle bir cümlesi var; "Konuları her çağın içine kendi içeriklerini yerleştirebileceği kavramlar oluşturabilecek biçimde incelemek, kalıcı yazarların başarılarının gizidir."

Yavaş ilerleyen, durağan bir anlatım vardı. Bu yüzden herkese hitap edeceğini düşünmüyorum. Fakat klasik bir eser okumak ve Franz Kafka'nın düşünce dünyasını biraz daha anlamak isteyenlere öneririm.
1331 karakter
6 beğen · 1 yorum · kitap inceleme
Özcan (@muhendiss)
Çok tatlı bi inceleme yazısı olmuş belirtmeden geçemeyeceğim 27.01.17

RT.D.

@312

1 8.7
Puan: 9
1921'de Nobel Edebiyat Ödülü almış bir yazar Anatole France. Tanrılar Susamışlardı adlı bu romanını ise 1912 yılında yazıyor. Konusu ise, genel olarak, Fransız Devrimi sırasında yaşananlar.

18. Yüzyılın sonları, Fransa Krallığı çökmüş durumda, cumhuriyetçilerin her yönden üstün olduğu bir dönem, son Fransa Kraliçesi Maria Antoinette hapishanede giyotin için sırasını bekliyor.
Düzensizlik ve kaos; açlık ve yolsuzlukları da beraberinde getiriyor.
"Aşırılıklar yanında yıkımı da getirir."

Çevirmen Erdoğan Alkan'ın tanıtım yazısında şöyle bir cümlesi var; "Giyotin sürekli işler ve Devrim kendi çocuklarını da yemeye başlar." Romanın konusunu en iyi anlatan cümle bu.

Fransız Devriminde, Terör Dönemi olarak tarihe yansıyan bir yıllık kıyım sürecini anlamak için ufak bir anekdot;
Maximilien Robespierre, kendisi Terör Döneminin mimarı, bir yılda 1400 kişiyi daracağına gönderen kişi; 1793'de son Fransa Kralının öldürülmesini sağlar ve 1794'de ise bu zatın da boynu vurulur.

Yeterli bilgi birikimiyle hazırlanmış nitelikli bir tarihi roman; devrim döneminin anlayışını; tüm kurumlara etkisini ve halkta oluşan tezahürlerini çok iyi yansıtmış

Tek sıkıntım yazı puntolarının küçük olmasıydı o da yayınevinin hatası; bu yüzden zorlandım. Bunun haricinde olaylar ve karakterlerden etkilendim. Kurguyu beğendim.

Tarihi romanlar okumayı sevenlere tavsiye ederim.
1531 karakter
6 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

10 8.2
Puan: 9
Öncelikle fazlasıyla yorucu bir romandı. Okurken olayları takip etmekte zorlandım. Belirli bir olay döngüsü içinde yazar aniden farklı yer ve zamanlara dönüş yapıyor; siz daha gerçekleşen olayı kavrayamadan bambaşka bir anda buluyorsunuz kendinizi. Özellikle ilk iki kısımda bilinç akışı tekniği fazlasıyla etkili idi. Sonrasında ise olaylar nispeten açıklığa kavuşuyor. İtalik yazı kullanılarak başka zamana geçiş yapıldığı gösterilmeye çalışılmış sanırım. Fakat bu yeterli olmadı benim için. Bazı yerleri kaçırdım. Bitirdikten sonra acaba sondan mı başlasaydım diye düşündüm, ama herhalde aynı tadı alamazdım.

100 Temel Eser içinde yer alıyormuş. Okunması gereken bir roman, farklı bir tarz, yoğun ve okuyucuyu uğraştıran bir anlatıma sahipti. Fakat biliyorum ki olaylar direk verilseydi herhangi bir ruhsal çözümleme, geçmiş gelecek ikilemi olmasaydı bu kadar etkili ve vurucu da olmazdı.

2014'de aynı isimle (The Sonund And The Fury) sinemaya uyarlanmış. Benjy'e hayat veren oyuncunun James Franco olduğunu öğrenince aklıma 127 saat adlı filmdeki mükemmel performansı geldi. Aynı ustalıkla Benjy'i de canlandırdığına eminim. Bu yüzden de kesinlikle izlemeyi düşünüyorum.

Tavsiye ederim. Okuyunuz.
1322 karakter
7 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

93 8.4
Puan: 8
Kitap felsefenin tarihini basitçe ve biraz da hafif olarak öğrenmek isteyenler için yazılmış. Fakat öncelikle sorduğum soru şu oldu: Antik Yunan ve Roma temelli ve sonrasında Avrupa'ya yayılan bir felsefi anlayış ne kadar doğru olabilir ki?
Şunu kabul etmeli batı felsefeyi Antik Yunan'da başlatır, Roma'da devam ettirir, Avrupa'da kapanışı yapar. Bunun haricindekileri ise Felsefe dışı kabul eder öyleyse Doğu Felsefesi mitolojik, mistik, temeli olmayan bir ideoloji batı dünyası için... Ne kadar gerçekçi bir düşünce: Japon, Hint, Çin, İran ve İslam felsefeleri nasıl yok sayılabilir?

Çeviri eserlerde dil biraz daha geri planda kalıyor benim için çünkü çeviren kendi birikimine göre yeni bir dil oluşturuyor, bu bağlamda yazarın dilinin sadeliğinden bahsetmek biraz anlamsız oluyor. Sabir Yücesoy'un çevirisi ise işleyiş açısından yeterli ve anlaşılır idi.

Yazarın kitapta birkaç yerde tekrarladığı Goethe'nin "Üç bin yılın hesabını göremeyen karanlıkta yolunu bulamaz günü gününe yaşar ancak." sözünü ne kadar idrak edip romanına uyguladığı tartışılır.

Nitelikli bir felsefe tarihi anlatımını bulamadım fakat batı felsefesi tarihi için rehber bir kaynak olarak gösterilebilir.
1303 karakter
6 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

1 8.7
Puan: 10
İnfaza Çağrı Vladimir Nabokov'un 1939 yılında yazdığı bir romanı Rus olan bu yazarın kitabının ilk baskısı İngilizce yapılmış; fazlasıyla düşsel, mistik ve biraz da yabanıl. Çünkü karakteri infaz emrinin uygulanma zamanını hücresinde bekleyen Cincinnatus C. yabani, pasif ve aslında fazlasıyla silik bir karakter. Totaliter, baskıcı rejimlerin yönlendirmelerine karşı gelen biri, bu yüzden de yok edilmeli.

Ayrıntı Yayınlarının 1989 basımlı kitabından okudum biraz sıkıntılı bir süreç oldu çünkü yazıları fazlasıyla küçük puntolarla basılmıştı. Bunun haricinde bir eksiklik ya da gözüme batan bir nokta olmadı.

Şunu söylemeliyim Nabokov betimlemelerde, gözlemlerde, zamanı ve olayları özümseyip an be an yansıtmada kesinlikle usta bir yazar. Farklı bir yolculuğa çıkmak isteyenlere, biraz değişiklik yapıp düşünsel olarak sınırları zorlamak isteyenlere öneririm.

Roman ve yazarı hakkında ayrıntılı bir bilgi alıp sonrasında okumanızı tavsiye ederim. http://birguloguz.blogspo...-cagrs.html?m=1
ufak bir araştırma yapayım dedim ve en güzel açıklamayı bu sayfada buldum. Herkesin beğenebileceği bir kurgu değil ama edebi yönden değerli bir roman. Okuyabilirsiniz.
1310 karakter
3 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

1 6.0
Puan: 6
Çok yönlü yazarları seviyorum; yani yalnızca edebiyat ile değil diğer çeşitli alanlarda da yetkinlik gösteren yazarlar daha çok şey katabiliyor okurlarına. Anton Çehov da böyle bir yazar; kendisi bir doktor, aynı zamanda da kısa öykü ve oyun yazarı. Çocukluğu da bir hayli dolu geçmiş Çehov'un, bakkal çıraklığı yapmış bir yandan da okuluna devam etmiş.
Bu yüzdendir ki hikayelerinin konuları hayatın içinden, gündelik yaşama dayanıyor; amacı ise ufak, anlık bir olayı ele alıp karakterlerin olay ve sonuçları karşısında şekillenen durumunu çözümlemek.

Korkulu gece adlı kitabında on dört öykü bulunmakla beraber, birçoğu ortalamanın altında kaldı benim için.
Anlamadığım şey ise en yavan kalan öykünün neden kitaba isim olarak seçildiği oldu.
Bana göre ise; Edebiyat Öğretmeni, Grişa ve Düşmanlar en kaliteli hikayelerdi.

Durum hikayelerini ve gerçekçilik akımını sevenler için önerilen yazar en başta Anton Çehov'dur. Bu tarz öyküleri sevenler için tavsiye ederim. İyi okumalar.
1083 karakter
5 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

6 7.8
Puan: 6
"Bunun hiç başına gelmeyeceğini, gelemeyeceğini, dünyada bunlardan hiçbirinin başına gelmeyeceği tek kişi olduğunu sanırsın; sonra tıpkı herkese olduğu gibi hepsi teker teker senin de başına gelmeye başlar."
Şeklinde farklı bir giriş ile kaleme alınan daha önce karşılaşmadığım bir üslupla yazılmış durağan bir anı kitabı. Olaylar sizin gözünüzden aktarılmış gibi sanki siz yaşıyorsunuz, yazarın kendi kendiyle konuşmaları olarak da değerlendirilebilir.
Belirgin iniş çıkışlar yok; bir otobiyografiden beklenen itiraflar, yazarın hayatının gizli kalmış bir noktasına ışık tutma çabası da yok. Arka kapakta yazıldığı gibi Auster'in hayatla hesaplaşmasının romanı.

Yazarın bilinen tarzının dışında olmasına, olayların akışında bazı sıkıntılar yaşanmasına rağmen okurken pek de bunun farkına varmıyorsunuz. Ne de olsa bir anı romanı ve bu bağlamda değerlendirilirse başarılı bir eser olduğu söylenebilir.
Anı/Otobiyografi türünün sadeliğini ve gerçekçiliğini sevenler için önerilebilir.
1107 karakter
4 beğen · 0 yorum · kitap inceleme

RT.D.

@312

26 9.3
Kitap: Çile
Puan: 10
İlk şiirlerini on dokuz yaşında kağıda döken, henüz yirmi dört yaşındayken ikinci şiir kitabı "Kaldırımlar" ile edebiyat dünyasında adını duyuran, Ağaç ve Büyük Doğu adlı dönemin önemli edebiyat dergilerinin sahibi, Çile, Sakarya Türküsü, Büyük Doğu Marşı ve Kaldırımlar gibi muazzam şiirlerin şairi, Necip Fazıl Kısakürek.

Asla boyun eğmeyen bir fikir adamı, her iktidar döneminde düşüncelerinden dolayı suçlanıp, yargılanan, birçok kez hapse giren bir dava eri.

Ve bu büyük şairin her satırında durup düşünmenizi sağlayan, sizi etkisi altına alan, üslubuna, içtenliğine, düşünce yapısına hayran bırakan güzel şiirlerinin toplandığı kitabı, Çile.

Okunmasını kesinlikle tavsiye ediyorum. Ama nasıl? Yavaş yavaş, hani derler ya sindire sindire, tadını çıkararak; her bir şiiri duyumsayarak okumak gerek...

...Ve son olarak diyor ki Necip Fazıl bir şiirinde;
"Bir bölünmez ki, insan, onu zaman bölüyor;
İnsan her an dirilip, her saniye ölüyor..."
1056 karakter
5 beğen · 1 yorum · kitap inceleme
timaz mohsenzadeh (@timaz-mohsenzadeh)
selam. mesaj bolumunuz kapali oldugundan dolayi burada yazdigim icin kusura bakmayin. Harlan Coben'den Karanlik Fotograf kitabi'ni ariyordum, sizin yarim biraktiginizi gordum. baskisi bitmis ve bu kitabi bayagi aradim bulamadim. paylasma ya takas yapma sansiniz var mi? tesekkurler. 26.06.16
/ 5