ara

Hasan Ali Toptaş

Reyhan Kurt

@reyhankurt

Hasan Ali Toptaş
"Bulutlara baktıkça bulut, kuşları düşledikçe kuş, sulara uzandıkça su olmak isteyişlerin hikayeleri..."
7 beğeni · 0 yorum · Anın Fotosu ·

Zülfikar Emol

@zulfikar-emol

Ve romanları daha da çok büyük bir iştahla
okur, okurdum da,
hep sen kalırdın aklımda
Sen kalırdın senden de büyük.
Anlardım ki insan bir başkasındaki kendini okur;
ve okunanlar yalnızlıktır.

Buğlem Öner

@buglemoner07

Hasan Ali Toptaş
İcra memuruydum. Bir eve girdik. İçeride evin çocuğu televizyonda çizgi film izliyor; ama biz televizyonu da haczedeceğiz. Çocukla göz göze geldik. Ben o gün istifa ettim.

Meursault Samsa

@meursaultsamsa

Ben kitaplar ve okuma konusunda şanslı biriyim ama bu şansı kendim yarattım. Kitabı D&R' dan, kırtasiyeden, marketten ya da korsan(bugün bununla ilgili de bir şeyler yazacağım) kitap satıcılarından almak yerine sahaflardan aldım. Tabii korsan satan sahaflar da var ama benim şansıma satmayanı, çok kitap okuyanı, üniversite mezunu olanı buna rağmen kitap ve edebiyat aşkıyla, ekonomik sıkıntılar çekme pahasına sahaf olmayı tercih edeni denk geldi bana. Onun yanına gide gele iyi kitabı, iyi çeviriyi, iyi yayınevini, korsanın neden kötü olduğunu, iyi yazarları öğrendim. Onun tavsiyeleriyle ondan kitap almaya başladım, bir yerden sonra ise okumamı istediği ama dükkanda satılık olarak bulunmayan kitapları evden, kendi kitaplığından getirip okumam için bana vermeye başladı. (Körlük, Puslu Kıtalar Atlası ve Gölgesizler) Bu üç kitap da elimde mevcut ama üçünün de kapağı bir kez bile açılmadı. Çünkü ben zaten bunları okumuştum, sonra kitaplığımda durması için gidip yenilerini satın aldım.

Tabii bunları durduk yere yapmadı bu adam. Ben bu adamın dükkanına sık gittim, her gidişimde bir cümlelik iki cümlelik konuşmalarımız oldu. Belki ben saçma soru sormadığımdan, belki onun eşref saatine denk geldiğimizden bir iletişim yakaladık. Örneğin elime bir Dünya Klasiği alıyordum, o da bana ''onu istersen o yayınevinden okuma'' diyordu. Neden abi diyordum, anlatıyordu. Bende burada bazılarınızın yaptığı gibi rörörör demek yerine peki abi diyordum. Çünkü ben bir şeyleri bilmeme ihtimalimi biliyordum yine burada bazılarınızın aksine.

İşte bu güzel abi sayesinde tanıdım Hasan Ali Toptaş' ı. Bana şöyle demişti;''bu ülkede bir yazar daha Nobel alacaksa bu Hasan Ali Toptaş' tır'' Getirdi Gölgesizler' i. Nasıl okumam gerektiğini de bir iki cümleyle anlattı. Cümlelere bak dedi, her cümle bir öncekini ve bir sornakini tartarak, düşünerek yazılmış dedi, bir tane boş cümle bulamazsın bu kitapta dedi. Ben de öyle okudum kitabı ve cümleler bir yana kurguya hasta olduma asıl. Sonra ilk öykü kitabı(Bir Gülüşün Kimliği hiçbir yerde yok bu kitap) ve 2. öykü kitabının harmanlanmasından oluşan öykü kitabı Ölü Zaman Gezginleri' ni okudum. Sonra Yalnızlıklar, sorna Heba vs. diye devam ettim. Hepsini aynı derecede beğenmedim, aksine Ölü Zaman Gezginleri mesela ciddi acemilikler barındıran bir kitap ki eğer sıkılmaz da okumaya devam ederseniz aşağıda Hasan Ali Toptaş' ın da bu dediğimi desteklediğini göreceksiniz. Ama bir üslup var, bir özgünlük var, bir tasa var ve emek var kitaplarda. Hiçbiri içimden geldi oturdum yazdım kitabı değil. Hepsi düşünülmüş, çalışılmış. Zaten bir röportajını dahi okusanız Hasan Ali Toptaş' ın nasıl bir entelektüel birikime sahip olduğunu görürsünüz. Entelektüellik benim için hangi yağlı boya tablosunun hangi döneme ait olduğunu bilmek değildir. Tabii ki bu da çok değerlidir ama benim aradığım dünyaya genelden faklı bir pencereden bakabilmek, dünyayı oradan gördüğü gibi anlamak, anlamlandırmak ve anlatmaktır. Bir sürü pencereden dünyayı seyredip sonra da kendin için en uygun yerden yeni bir pencere açmaktır. İşte Hasan Ali benim nazarımda böyle bir adam, büyük bir entelektüel. Dün, Bursa' da bu adamın imza günü vardı. Hayatımda daha önce 4 kez kitap imzalattım. Biri o dönemki kzı arkadaşımla ve ergen aklımla sırf imzalatmış olmak için imzalattığım ve şu an adını bile hatırlamadığım bir adamdı. Biri başka bir kız arkadaşıma hediye etmek için Ferhan Şensoy' a imzalattığım kitaptı ki yine gelse yine gider, o sıraya girer imzalatırım. Biri Orhan Pamuk' aydı ve yine aynı şekilde gelse, gider imzalatırım. Biri de dün Hasan Ali Toptaş' tı işte. Orhan Pamuk hakkındaki fikirlerimi ve imza günü izlenimlerimi daha önce yazmıştım, yine de değineceğim ona da biraz. İnanılmaz ukala, cool bir adam ki ben çok sevdim bu tavrını. Bir türk değil, adam artık bir dünya vatandaşı. Orhan Pamuk' un imza günü şöyleydi;

Sıraya girersin, asistanı kitabı elinden alır, kime imzalanacaksa bir post it e yazıp onu kitaba yapıştırır, imzalanacak sayfayı açar ve Orhan Pamuk' un önüne koyar kitabı. Maksimum 3 kitap imzalatma hakkınız vardır ki ben 2 adet ilk baskı bir de o dönemki son çıkan kitabını imzalatmıştım. Fotoğraf çektirmek isteyenleri ciddiye almaz, imzalarken çekin işte der genelde. Benim gititğim imza gününde böyleydi yani. Bens everim bu tavrı. Birincisi oraya gidenlerin en az yüzde ellisi bu adam Nobelli diye, sağda solra foto paylaşayım diye oraya gider. Orhan Pamuk' u anlamaz, araştırmaz anlamak için çabalamaz. Nobelli olmasa asal kitabını alıp da o sıraya girmez. Bu ayıp bir şey mi bence değil ama Orhan Pamuk buna kzıar, bunu ayıplarsa da onu anlarım. Ben tabii yine o güzel sahaf abimin tavsiyeleriyle gitmiştim, elimdeki ilk baskılar da onundu ki biri ilk kitabının ilk baskısı. Bu çok kıymetlidir yazar için. Onu kimse tanımazken sen onu okumuş, kitabını almış, ona destek olmuşsundur. O abi bana ''sakın bununa dına şununa dına falan diye imzalatma, koskoca Nobelli ayzar öyle bu kaynıma, bu yengeme muhabbetine gelmez, önüne koy, o sorar sa söyle'' dedi. Kitabı önüne bile ben koyamadım o ayrı ama o gün benim gördüğüm herkese çok ukala ve ilgisiz davranan Orhan Pamuk benim kitabım önüne gelince ''vayy ilk kitabımın ilk baskısı'' dedi. Ben ''Kara Kitap da ilk baskı'' deyince kafasını sallayıp ''1990 diye imzalayalım da daha değerli olsun ha ha ha'' dedi. Teşekkür ettim, tebessüm etti, ayrıldım. Kendisine soracak sorum yoktu, zaten soracak sorum, konuşacak konum olmadığından ben okuyorum o adamı. Bazı insanların ise sormak istedikleri sorulara kuyrukta beklerken kulak misafiri oldum; ''yeni kitabınız yolda mı'' diye soracakmış adam Orhan Pamuk' a. Bak, magazin programlarında bar çıkışı bir ünlüye ''efenim yeni proje var mı'' sorusu ne kadar mantıklıysa bu soru da en fazla o kadar mantıklı ve en fazla o kadar etki eder sorunun muhatabına. Lan adam dünya vatandaşı, sen onu sevsen ne olur, ondan nefret etsen ne olur. Onu sen var etmiyorsun, o sana muhtaç değil bunu bir anlayın önce. Keza taptığın bir müzik gurubunun yakışıklı vokali de güzel göğüslerin ve iyi bir yatak performansın yoksa seni sallamayacaktır genelde, pr çalışmaları hariç tabii. Neyse. Özetle Orhan Pamuk seninle prim yapmaz, sen onunla prim yaparsın o yüzden ukala olmasını seviyorum ben ve hak veriyorum.

Gelelim konunun başlığına. Hasan Ali Toptaş' ın videolarından, röportajlarından mütevazı olduğunu biliyodum ama bu kadarını beklemiyordum ve bu iyi mi yoksa kötü mü bilmiyorum. Bir kere Hasan Ali' de kitap sınırı yok, süre sınırı da yok. Adamın karşısına sandalye çekip koysan ne yapıyorsun sen diyebileceğini ya da diyeceğini sanmıyorum, öyle bir adam. Utangaç, sessiz, sakin ama inanılmaz entelektüel. Ne sorarsan sor cevap veriyor. Engelli bir arkadaş vardı önümde, Hasan Ali Toptaş anlamadı kim adına imza istediğini. O adna öyle bir hal aldı ki yüzü inanamadım. Mahcup, üzgün vs. tanım bulamıyorum. Neyse ki kısa sürede halloldu anlaşmazlık ve imzaladı kiapları, fotoğraf çekildi ve sıra bana geldi. Sıra bana gelene kadar geçen süredeki gözlemim şu;

Adam kim adına istersen, kaç kitap istersen imzalıyor, ne sorarsan sor imzalamayı bırakıp cevap veriyor ve imza atarken gözünde olan gözlüğünü, fotoğraf dedikleri anda hemen çıkarıyor ve her fotoğrafa gülümsüyor. Dağ olsa dayanmaz, bu adam dayanıyor. Çay içer misiniz dedi mekan sahibi, evet dedi, nasıl olsun diye sordular, normal dedi lan adam. Yani dese ki içine kuş sütü koyun, koymaya çalıaşcak o insanlar ama utanıyor adam nasıl olsun sorusu karşısında bile. Aralıksız 2 saat imzalayınca mekan sahibine ''ben bir sigara molası verebili miyim 10 dakika diye'' sordu. Yani sanki hayır dense ağlayıp özür dileyecek öyle bir adam.

Sıra bana geldi, önüne önce ilk şiir kitabının, ilk romanının ve ilk ve ikinci öykü kitaplarının harmanı olan 3. öykü kitabının ilk baskılarını koydum. Kapaklarına baktı önce, ilk şiir kitabı olan Yalnızlıklar için, bu bende yok biliyor musunuz dedi. Hediye etmemi ister misiniz dedim, yo yok sizde kalsın dedi. İmza atarken kıskançlıkla imzalıyorum yazayım mı dedi. Ben de lütfen yazın daha değerli olur dedim. ''Kıskançlıkla'' yazıp imzaladı. Buradaki en şanslı insan benim şu anda sanırım dedim, güldük. Sizde olmamasına şaşırdım dedim. İnsan dağınık olunca, bir orada bir burada dedi. Belki babanız rehber yapmıştır dedi. Evet dedi gülerek.(Kendisinin anlattığı bir hikayedir. Kitaplarını babasına da verirmiş o da eşe dosta dağıtırmış. Bir gün bir kitabını evde görünce annesine ''anne, babam bu kitabı okuyor mu'' diye sormuş, annesi de ''baban ona telefon numalarını yazıyor'' demiş) Sonra Sonsuzluğa Nokta' yı aldı eline, bu kitapta şimdiki baskılara göre iki sayfa, bir buçuk iki sayfa eksik var, bir sevişme sahnesi vardır onu koymamışlar dedi. İki soru sorabilir miyim dedim, bu üç ilk baskının imzası bitince. Tabii dedi. O imzalarken ben ilk sorumu sordum; ''siz 13 14 yaşımda Hemingway, Balzac okuyordum çünkü Orhan Kemaller, Yaşar Kemaller bitmişti çoktan gibi bir cümleniz var, peki şu an ne okuyorsunuz, kimi tavsiye edersiniz, yeni nesilden sevdiğiniz biri var mı'' diye sordum. Eski şeyleri dönüp tekrar okuyorum dedi.(Neden Murat Menteş, Hakan Günday, Emrah Serbest okumuyor acaba, oysaki çok iyi ayzarlardı bunlar değil mi?) Eski sayılır mı bilmem ama Faruk Duman var Can Yayınlarında editör hatta şu an yanılmıyorsam dedi. Bir üslup kurabilmiş biridir, değişik bir üslup dedi. Birgül Oğuz? dedim, biliyorum demekle yetindi. İkinci olarak da ''Maquez' in bilinen bir sözü vardır, her yazar son kitabının en iyisi olduğunu düşünür, sizce de böyle mi dedim. Gülerek, evet öyle tabii dedi. Bir de eski kitaplarınıza bakıp ah şunu yapmasaydım, şimdiki aklım olsa şunu şöyle yazardım dediğiniz oluyor mu çünkü haddi değil belki sizi eleştirmek hatta övmek bile ama ben ilk öykü kitabınızı Gölgesizler' den sonra okudum ve şaşırdım Gölgesizler gibi değildi dedim. O da hepsini her cümleyi farklı yazardım, ben artık o adam değilim, üzerinden 25 yıl geçmiş dedi. İlk öykülerimde öyle acemilikler var ki diye de ekledi. Sizin önemsemediğinizi biliyorum ama umarım bir gün sizi Nobelli yazar diye de anarız çünkü bir türk daha alacaksa bu siz olacaksınız dedim, teşekkür etti tebessümle.

Sonra Sonsuzluğa Nokta' yı satın alıp tekrar sıraya girdim arkadaşımın yanına. Yaklaşık 1 saat sonra sıra geldi bana tekrar. Siz o ilk baskıda 2 sayfa eksik demiştiniz, tekrar aldım dedim. ''A evet tanışmıştık sizinle, yalnız ben onu kitabı alın diye söylemedim'' dedi. Bunu derkenki mahcubiyeti anlatamam kelimelerle. ''Biliyorum, öyle düşünmedim, zaten öyle bir şeye de ihtiyacınız yok'' dedim. Teşekkür ederek ayrıldık.

O kadar mütevazı ki ''yok artık bu kadar da olamaz ya da olmasın'' hissine kapıldım inanın. Birazcık haya duygusuna sahip biriyseniz o adamın karşısında, o mahcubiyet karşısında rahatsız olur ezilirsiniz inanın. Bu yüzden bu kadar da olmasa mıydı acaba diye düşünüyorum dünden beri. O insanların belki sevgiyle belki birilerine hava atmak için belki sırf imza aldım konuştum diyebilmek için kitap alıp da o admaın karşısına gelmeleri sanki o adama bir kötülükmüş gibi görünüyor o büyük mahcubiyeti yüzünden. Umarım bir gün Nobelli bir yazar olarak anarız kendisini. Ne var ki bana göre düşüşe geçmiş bir yazar kendisi. Müthiş kurguları bırakıp da iyi cümleler yazmaya yönelmiş gibi, oysaki Hasan Ali' yi büyük yapan kurguydu benim için. Kendisinden dünya çapında ses getirecek bir kitap yazmasını bekliyorum çünkü bu donanım bu adamda var.
EK 1
16 beğeni · 8 yorum · Kalemimden ·
kişibaşınadüşenmilligelir (@kisibasinadusenmilligelir)
Hala hayatta olan ve türkçe yazan hiçbir yazara itibar etmiyorum. Belki biraz İsmet Özel i muteber bulurum. Onu da aykırı fikirlerinden ve meselelere karşı farklı bakışından dolayı severim. İ. Oktay Anar'in iki kitabını okudum ve muteber bulmadım. Tenkitlerimi başka bir yerde yaparım. Lakin H. Ali Toptaş'ı hiç okumadım. Şu yazıyı sen yazmasan okumayı da düşünmezdim. Çok iddialı buldum yazdıklarını. Bu yüzden bana bir kitabını önermeni istirham edeceğim senden. Okuduktan sonra nasıl bulduğumu yazarım buraya.
20.02.17 beğen 1 cevap
Meursault Samsa (@meursaultsamsa)
Gölgesizler(roman) ve Yalnızlıklar(şiir)
20.02.17 beğen 1 cevap
Meursault Samsa (@meursaultsamsa)
İhsan Oktay Anar' ın Puslu Kıtalar Atlas' ını ben sevmiştim. Çok değişik bir dili var ama bir yerden sonra da hep aynı gelmişti bana. 2. Kitabını okudum, ya yine aynı şey dedim. Tabii yazarları kendi içinde değerlendiriyorum ben kendi çapımda. Örneğin Heba gibi bir romanı Murat Menteş şimdiden başlayıp 10 yıl çalışsa yazamaz ama Hasan Ali Toptaş' tan da beklediğim roman o değildi. Ya da Yeni Hayat' ı ben severim ama Orhan Pamuk en kötü kitabım der. Bu kitap üzerine yazılmış kitap var Orhan Pamuk' u Okumak diye Yıldız Ecevit' in. Sevip sevmemek başka mesele de Orhan Pamuk, Hasan Ali Toptaş, Bilge Karasu, Yaşar Kemal falan başka bir seviyenin edebiyatçıları. Bunları okumak için de emek gerek, bilgi birikim gerek. Öyle alayım elime metroda okuyayım yazarları değil bunlar.
20.02.17 beğen cevap

Meursault Samsa

@meursaultsamsa

Hasan Ali Toptaş
Hasan Ali Toptaş' a "kıskançlıkla" yazdırabilmek. Benim elimde bile yok bu ilk baskı dedi
21 beğeni · 4 yorum · Anın Fotosu ·
Nemesis (@lacrima)
İmzaladığı yeni kitap olsaydı da kıskanırdım :/ ekstradan bi gölgesizler falan imzalattıysan
19.02.17 beğen cevap
Nemesis (@lacrima)
Haber ver dicektim :) yanlışlıkla göndermişim :)
19.02.17 beğen cevap
Meursault Samsa (@meursaultsamsa)
Anlamadım ya :)
19.02.17 beğen cevap

Meursault Samsa

@meursaultsamsa

Hasan Ali Toptaş
Belki de geleceğin Nobelli yazarı
- Hasan Ali Toptaş
8.8 (133 oy)
10 beğeni · 0 yorum · Anın Fotosu ·

Meursault Samsa

@meursaultsamsa

Misafir
''Ayrıca, şu ‘hembembe’ kelimesindeki ritme bakar mısınız, inişli çıkışlı, âdeta keklik sekişi gibi; nasıl da m harfinin, b harfinin omuzlarında yükselip yükselip e harfinin yumuşak dizlerine düşüyor.'' güzeldi gerçekten.Teşekkürler.
25.11.16 beğen 3 cevap
Emine Kenkeş (@eminekenkes)
Kuşlar Yasına Gider, kitapçı rafında görüp arka kapak yazısından dolayı okumak için sabırsızlandığım bir kitap. Hasan Ali Toptaş'ı okumayı daha fazla ertelememek için muazzam bir vesile. Bu sabah geldi kitaplarım, röportaj da çok iyi denk geldi, paylaşım için teşekkürler :)
25.11.16 beğen 2 cevap
kişibaşınadüşenmilligelir (@kisibasinadusenmilligelir)
Sitede cidden edebiyat takip eden insanların olması beni gerçekten duygulandırdı.
25.11.16 beğen cevap

Lalena

@siyah-kugu

Hasan Ali Toptaş
İçimizdeki kaLabaLık her daim dışımızdakinden daha büyüktür.

Lalena

@siyah-kugu

Hasan Ali Toptaş
Kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum. Ne bir şehre, ne bir üLkeye, ne de dünyaya. Yeryüzüne susmaya geLenLer sınıfındanım.

Reyhan Kurt

@reyhankurt

Hasan Ali Toptaş
Kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum.
Ne bir şehre, ne bir ülkeye, ne de dünyaya.
Yeryüzüne susmaya gelenler sınıfındayım.
FEBİHÂ (@kadim-cumlei-vecize)
SUSMAK NE BÜYÜK HAZİN NE BÜYÜK İŞ, NELER YAZILIYOR SUSMALARIN ÜZERİNE, NELER İŞLENİYOR BUNUN ÜZERİNE, ÇOK GÜZEL DEĞERLİ REYHAN.
21.07.16 beğen 4 cevap
Reyhan Kurt (@reyhankurt)
İyi ki susmuşuz o zaman.
21.07.16 beğen 4 cevap
/ 3