ara
Pierre Reverdy

Pierre Reverdy

tabula rasa

@tabularasa

Çok ararken molozların içini
Çok ararken gecenin inzivalarını
Çok ararken yalanların altını
Örülmüş kökleri
Küflenmiş gülüşleri
Yağlı bitkiyi
Kuru bitkiyi
Cesedi
Bin kollu obur ahtapotu
Hokkabazı
Utanmasız kılıç oburunu
Bütün erdemlerden yıldızlı aynayı
Umutsuz bir vuruş gibi
Kalbinin kendini bitirdiği yansımasız ateş altında
Aynayı boşaltan talih bir yana
Bir kulis iççekişi
Kumda kefenlenmiş çakal rüyası
Çiğ etten bu maske
Köşelerde bulmuş rengini
Kötülüklerinin yeşilimsi tuzundan
Bütün Şiirlerinden Seçmeler
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
0 beğen · 0 yorum

tabula rasa

@tabularasa

O çukurun önünden geçerken bir kez eğdim başımı
Kim var orda
Hangi yol bitmeye geldi buraya kadar
Hangi durdurulmuş hayat
Hani benim hiç bilmediğim

O köşede titrer ağaçlar
Ürkek bir rüzgâr eser
Sessizce kırışır su
Ve duvar boyundan gelir biri
Gidilir onun ardından

Deliler gibi koştum ve yitirdim kendimi
Issız yollar dönüyor
Evler kapalı
Çıkamıyorum artık
Oysa kimse beni bir yere kapatmamıştı

Köprülerden ve dar geçitlerden geçtim Rıhtımlarda tozlar beni kör etti
Koca sessizlik korkuttu daha uzaklarda
Az sonra yolunu soracak birini arıyordu Gülüyordu herkes
Ama kimse anlamak istemiyordu mutsuzluğumu
Nereye gittiğimi bilmeksizin
Yalnız yürümeye alışıyordum yavaş yavaş

Hiçbir şeyi bilmek istemiyordum
Ve yanıldığımda
Daha yeni bir yol açılıyordu önümde
Sonra yeniden açıldı çukur
Hep aynıydı
Hep de saydam
Ve hep de aydınlık
Bu boş aynaya bir zamanlar bakmış ve hiçbir
şey görmemiştim
Unuttuğum yüzü yeniden tanıdım şimdi
Bütün Şiirlerinden Seçmeler
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
2 beğen · 0 yorum

tabula rasa

@tabularasa

Al heybeni
Ört yüzünü
Ve git
Gece altında
Beyazlar yol
Vakit geç
Defol git
Geçsin
zaman
Unut bir gün yaşadığını
Öl bu zamanda
Ve başla yeniden
Soyunan
evrenin son noktasına
Doğru yürümeye
Değiştir elbiseni
Koru derini
Böylece gizlenir doğru yanlışın altına
Zor değil
Gözyaşı faydasız
Geri çekilir kalbin
Ama daha güçlü
ve küçük
İter hayat seni ölüme doğru
Bütün Şiirlerinden Seçmeler
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
0 beğen · 0 yorum

tabula rasa

@tabularasa

Kendimden uzakta olmak isterdim
Çok yakındayım
Yaklaşıyorum
İpek ipliklerin yumağında
Kütüklerin kilit taşına karşı
Gelmemiş ne varsa hepsinden
Yakından yakına doğan gölge
Belirsiz mizacımın merkezinde
Ölü yaprak kadınların yere saçılmasıyla
Katılaşmış tutkunun burgacında
Kapıların yuvalarında kaynadığı görülen rüzgârdan
Gün batısının ışığında
Bütün parlayan yarıklardan
Topraktaki hayattan ya da
Ve ölümdeki yüzden
Geçiyor hepsi ellerimden
Saçlardan ve dudaklardan
Ve nakaratın zaferi altında
Kulakların mavi paniği
Kurumuş acının büyük alanı içinde
Canlıdan çok ölüyüm ben
Susadım
Uyanıyorum
Bilinmeyen bir profil var
Adım adım giden şeylerin
Yüzümde kötü duran çerçevenin içinde
Bir iplik
Bir kusur
Ve her zaman hızlı yürüyen zamanın sıçrayışında
O ki ışığın kuşattığı
Benim ışığım
Ufuk boyunca onun yüksek silüeti
Kamburlaşmış omuzlar
Dar
Baş hariç
Ve bütün iç yükseklik onda olmayan
Benim boyum
Yüksekliğim
Benim kalbim
Benim çapım
Ve kimsenin görmediği sonsuz uçurumum Karanlık havaların patikasında
Dolaşıyorum
İzi sürülmüş hayvanların bağırtılarından daha uzakta
Kurumuş şehitlik zaferlerinden daha uzakta
Başkalarının ve benim hayatımdan daha uzakta
Fazladan bir nota gözde
Bir hıçkırık daha kulakta
Duman içinde yitmiş kaderinin bütünü
Bir akşam tabakası
Gölgede bir sessizlik tanesi
Yansımalarını saklayan sahte bir ışık
Çıplak göğsün içinden
Orada
Benim düzlüğüm
Gökyüzünden akan ne varsa onunla
Başka biri olmak
Toprak hizasında
Bütün Şiirlerinden Seçmeler
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
2 beğen · 0 yorum

tabula rasa

@tabularasa

Şiir
"Nasıl da uyarlıyor kendini
Yatak çarşaflarından ödü kopuyor
Çarşaflar çarşaflar gök mavisi
Yastıklar desen sisten buluttan
İnancını örtünmek istiyor olmuyor
Kusur işlemeyim diye içi gidiyor
Aynada budanmış ağaçtan korkuyor
Kış için fazlaca zavallı
Nasıl da korkuyor soğuktan
Aynasının içinde nasıl saydam
Öyle belirsiz ki yitip gidiyor
Zaman akıp gidiyor dalgalarından
Kanı tersine akıyor kimi zaman
Gözyaşları çamaşırlarda leke
Yeşil yeşil ağaçlar derliyor eli
Ve yosun demetleri kumsallardan
Dikenli bir çalılık inancıysa
Elleri kanayıp duruyor yüreğinin üstünde
Damla ışık kalmamış gözlerinde
Küçük ahtapotların ölü kolları gibi
Ayakları gitmem diyor denizde
Yitip gitmiş işte evren içinde
Çarpıp duruyor çatılara kentlere
Bu arada kusurlarına da kendine de
İşte bu yüzden onunçin dua edin ki
Tanrı silsin belleğinden her şeyi
Silsin kendi olma anısını bile"
Pierre Reverdy
ünlüye puan vermedi, inceleme eklemedi.
12 beğeni · 0 yorum
Sence kaç puan almalı?
0
0 oy
0
SAYFA EDİTÖRÜ