ara
‹ Attila İlhan

Attila İlhan İncelemeleri

HANIMCI

@koraycem

Özgürlüğe mecburum bilemezsin
Varlığını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor içimde
Özgürlüğe mecburum bilemezsin
İçimi özlemiyle ısıtıyorum.

Ağaçlar mutluluğa hazırlanıyor
Bu hasret o eski özlem midir
Kızıllıkta parçalanıyor karanlık
Sokak lambaları birden sönüyor
Toprakta taze yağmur kokusu
Özgürlüğe mecburum

Özgürlük kimi an rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Özgürlük uğruna yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Ankara'da sokak şarkıcısı söylüyor
Gelecek zamanlardan bir salı çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Kana bulanmamış bir toprak getirsem
Yıllar hafızamda ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Özgürlüğe mecburum

Belki haziran da mavi bir özgürlük bizi bekliyor
Ah özgürlüğü bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir sevda sızıyor sessiz özgürlüklerde
Belki Erzurum'dan bir çığlık duyuluyor
Bütün yoklukların içinde gözlerin doluyor
Belki de özgürlük kavgası içindesin
Efendiler kölelerini azarlıyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip özgürlük diye başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizler
Hayır başka türlü olmayacak
Özgürlüğe mecburum bilemezsin.
Attila İlhan
ünlüye puan vermedi
0 beğen · 0 yorum

kent aylağı

@frost

"1941′ di galiba, İzmir’deki bir liseden komünistlikten dolayı kovuldum. Belge aldığım için hiçbir yerde okuyamıyordum. Özel bir lisede okuyabilir mi diye, beni İstanbul'a yolladılar. Boğaziçi Lisesi’ne geldim. Boğaziçi Lisesi’nde edebiyat hocam kimdi, biliyor musunuz? Nihâl Atsızdı. Ben, 'Eyvah!' dedim, 'Bu adam beni hemen mimleyecek ve perişan edecek.' Ne bekliyordum biliyor musunuz? Bir Hitler bekliyordum ben. Geldi, hiç de öyle bir adam görmedim ben. Derli toplu, aklı başında, işini ciddiye alan bir adamdı. Her çocuğun, İstiklâl Marşını baştan aşağı ezbere bilmesini isterdi. Onu yapamadın mı, sıfırı alıp oturuyordun. Sınıfta bu işi yapan tek adam ben çıktım. 'Sen kimsin, nereden çıktın yahu?' dedi. 'Ben şuyum.' dedim. 'Sende iş var.' dedi. Birkaç soru daha sordu ve bizim Nihal Bey ile öğrenci-hoca ilişkisi çok büyüdü. Derslerinde hiç politik telkinde bulunduğunu hatırlamıyorum. Sadece, İslam öncesi Türk tarihinden daha çok bahsederdi. Yani onunla daha çok ilgilenirdi. Çok sonra, okudukça fark ettim ki, Gaspıralı da aynı yolda. Gaspıralı, “Dilde, fikirde, işte birlik” der. Neden, çünkü bulunduğu yerde Hristiyan, Musevi Türkler de vardır. 'Dinde birlik.' Böyle dersen müslüman olmayan Türk'ü dışlamış oluyorsun."
Attila İlhan
ünlüye puan vermedi
1 beğen · 0 yorum