ara

Kalemimden

Yaratıcı yazarlık odasıdır. Sadece kendinize ait şiir, hikaye , deneme vb. yazılarınızı paylaşabilir, diğer kullanıcıların yorumlarını alabilirsiniz.
Kuraldışı: link, metinsiz resim, başkalarına ait eserler

Kahve Aromalı H.

@kahve-aromali-hayat

Bir gelen bin alan yâr
Halim, bir kanadı akıl , bir kanadı kalp olan bir kuşun , kalp kanadından yara alıp uçmayı bırakamaması misali..
Kanat kalp ten vazgeçer de kalp yaşamaktan vazgeçmez
Çırpınır durur
Kalp, hayallere
Akıl, hayal kırıklıklarına itaat ederken kalp nasıl terk edebilir ki hayallerini..
Bir gelen bin alıp giden yâr
Her gelen sen
Her giden seen
Her şeye hasret ,
Kurumuş ağaca hayat vermeye,
Kırılmış çiçek dalını onarmaya,
Kalbi durmuş bedene can vermeye çalışan ben!
Bir gelen bin götüren yâr
Dokunduğum yer yanıyor , ten soluyor , kalp duruyor!
Bir gelen bin giden yâr
Her gelen sen gibi geliyor
Hiçkimse gibi gidiyor
Bir gelen bin giden yâr,
Bir gidiyorum , bin geri düşüyorum
Artık gelişler de bir , bin gidişler de bir..
2 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

esracan

@esracan

AF

AF
En son söyleyeceğimi şimdi söylüyorum.
Affetmeliyim seni.
Kendime rağmen..
Kulağımda çınlayıp duran-susmak bilmeyen cümlelerine rağmen.
Canımı senden başka kimsenin yakamayacağı inancıma rağmen.
Sesinin o tonunda panik atak yaşayacağımı bilmeme rağmen.
Ve yine beni iyileştirmek için koşacak tek insanın sen olacağını unutmamak için.
Affetmeliyim...

Yüreğimin büyüklüğünün sınavını mı veriyorum,
Yoksa çoktan vazgeçmişliğin yorgunluğu mu bu? Ayırt edemiyorum.
Bahaneler değil de, gerçek sebepler gösterip duruyorum kendime.
Sonra ellerimle gözlerimi kapatıyorum. İşte sesin, ellerim kulaklarıma yöneliyor. Yoruluyorum. Kendi kendime bağışlayabilmek için uğraşıyorum sürekli.
Öyle değil, geldiğin tüm yolları yakan benim. Şimdi aynı yollarda çıplak ayakla gezip seni bulmaya çalışıyorum sanki. Kestirme yolu biliyorum da, ne kadar uzatırsam o kadar zaman tanırım kendime. Birileri çıkıyor karşıma, tam vazgeçecekken, içimden ''hak etmişti...'' ile başlayan ifadelerime yenilerini ekliyorum. Vicdanıma yeniliyorum, ağlayarak susuyorum. Ben kimsenin canımı böylesine yakmasına izin vermedim. Sen kimdin?
O kelimeyi asla kullanmıyorum.
-İçimin acısını çoğaltmıyorum.

Ama affetmeliyim seni.
Kendime rağmen.
23 beğeni · 14 yorum · Kalemimden ·
Lotus (@lotus)
Evet affetmek insan üzerindeki büyük yükten kurtulmak demek ;) affettigin kişiyi ise tekrara sevebilmek zaman alır hemde çoook :( - 10 sa
B.K.Ü (@bku)
Ben bu konuda @t-c--mumbai-baskonsoloslugu-turkis-consulate-gener e katılıyorum - 1 sa

mete çağlar boz.

@mete-caglar-bozok

Kronik hayal kırıklıkları
Prospektüsünde okuduğum bir antidepresanın,
tedaviye yanıt vermeyen şiddetli affektif bozuklukları olan hastalarda manik ve hipomanik durumlar meydana gelebilir,
Bunun en büyük nedeni kronikleşen sanrılardır, diyordu

Kronik hayal kırıklığımsın tedavi yolu kapalı.

Göğsümde yine o ağrı saçlarından mütevellit biraz esmer
biraz can kesiği, biraz işte ben böyle aşkın ızdırabını gibisinden
Öpsen geçmeyecek bu yara artık,
sarılsan
ki kolların beni saramayacak kadar kırıldı
gözlerin başka gözlere yeşillenecek kadar
Neyse boşver.

Biri gelir biri gider gibi bir durumdan kastı belli eden bir sohbetin sonunda ben, kalan giden ikileminde yer bulamadığımdan kendime veresiye alınmış bilmem kaçıncı paketimden bir sigara daha yakıp
bizden daha sıkı sarılabilen çiftleri izledim bornova metro istasyonunda
sen bilmem kaçıncı kahkahanı savururken benden çok uzak bir şehrin akşamında benle alakası olmayan bir konuda
Böyle siktiret böyle amına koyayım gibi bir durumda ne halim varsa gördüm biraz
Gördüm artık gözlerinde görmediğim kendimi otobüsün tozlu camında
En nihayetinde yine en çok seni düşünürken düştü kirpiklerimin arasından mevsim yağmurları
Kırıklarını saysan, ki matematikle açıklanabilir bir durum değil bu
Göğsümde acıyı duymayan bir santimetre kare yer yok, senin göğsünde ben..
Geç hepsini
Ben senin başka bir adamın gömleklerini katladığına katlandım
daha acı ne kaldı hayatta.
3 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

İKİ GÖZÜM

@ikigozum

"Yüreği kitaplar yumuşatır
Sayfalar Su-satır
Kelimeler içine kapatır

Hangi Ayraç ayırdı beni
Sayfalarımla yıkayın
Kelimeler damlasın parmaklarımdan."
3 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

Sultan Gülsün.

@sultan-gulsun

Fırtına kuşu , üzüm otonomisine uğradığında ben bir ütopyaya ait değildim.
O zamanlar özgürlüğün , bedenin varlığını ortadan kaldırdığına inanıyordum .
Belli ki hala öyle imtiyazsız , hala daha duygunun dilsizliğindeyim .


Kavram yaratma sanatının , cinsellik tarihinde menteşeleri bilinçdışı kompartmanlara ayırması , konuşmazdı kimseyle . Dengesizliğin sana biat ettigine ve bir özgürlüğün, ruhu ortadan kaldırdığına şahidim .
Beden yığınının ön cephesinde sayıklayanlar gördüm .
Ve onlar tutkunun içini oyup sustular.
Beraber sustuk ,dünyaya gelmek için .
Ve sonra demirden kelimeler eritip sayıkladık .

Şarabın emasküle olmuş kezzaba , dönüşümü ; doğrama ustasının dikenlere girişmesi gibi geldi bir süre sonra .
Sevmenin doğum ve ölüm arasındaki saplantı modeli yansıdı bütün su birikintilerine.
Ağdalı bir özgürlük , bedenin varlığını ortadan kaldırır diyip kaybolma isteğimden vazgeçmedim.
Kendime çok başlı katlanış , dramatize edeceğimi bil .
Kurtaramayacağım ruhlar var , duygun benimle konuşmadan .
2 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

guniele de la v.

@sunlife

Bir adam tanıyordum. 42 yaşında. Hiç evlenmemiş. Doğru düzgün tutmamış hiçbir kadının elini. Bir kadını en son öptüğümde, diyor, 25 yaşındaydım. Sonbaharın kızıl bir akşamıydı. Sonra hiçbir kadını öpmedim. Bir ustura dövmesi var boynunda. Ne olduğunu soruyorum. Dudaklarını öyle bir ısırıyor ki kanatıyor.
Anlattığında ne diyeceğimi bilmiyorum.
Düşünemiyorum çünkü. Abi henüz 25 yaşındayken, usturalara karşı garip bir sevgisi var.
Hayatının büyük bir coğrafyasını kaplayan bir kadın, abiye doğum gününde ustura alıyor.
Orijinal bir parça. Koleksiyon. 1876 el yapımı bir solingen. Abi mutlu. Çok fazla. Aradan altı ay geçiyor. Abi bir gün işten eve döndüğünde kadının elinde bu usturayı görüyor. Kadın cansız. Yerde uzanmış ve boynunun bir kısmı yok. Geride sadece Üzgünüm yazan bir kağıt parçası. Abi o gün hayata küsüyor. Ve kadının o usturayı kendi intihar planı için aldığını düşünüyor. Ona doğum günü hediyesi değil de. Bütün yıkıntısı bu abinin. Kadının ölmesi değil. O kadın beni kandırdı diyor, oysa ben o hediye ile çok mutlu olmuştum.
1 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

Arda Günsür

@arda-gunsur

Pamuk ipliğine bağlı şu hayatımda,
İnceldiği yerden kopacak bir aşk’la
-sevdim seni…

"Sen üzerine çamur atasın diye değildi sevişlerim..."

1 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

Arda Günsür

@arda-gunsur

Gözlerin değil,
Gördüğün olmaya çalışmaktan,
Yorulsam da;
Seni yüreğimde taşıyacak hala koca bir yalnızlığım var benim.
Ki; Tüm şiirlerimde geçen "yalnızlığımın" adısın sen!
Adın batsın be!

-yüreğime...
1 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

Ece Egilmez

@missvivianred

Deniz
Mavi, sonsuz, huzur falan hikaye gibi geliyor bazen. O sonsuzluk nasıl olur da korkutmaz insanı? Kaybolmuş hissetmez mi insan bazen? Ya da korkmuş? Bazen denizin kenarında oturup, gerçekten nefes alabildiğimi hissediyorum. Ağzım kulaklarıma varıyor resmen. Hissedebiliyorum. Ama öyle anlar oluyor ki sanki beni rahatlatan o değilmiş gibi korkutan da o oluyor. Kayboluyorum içinde, çıkamıyorum o sonsuzluktan...
7 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·

FİLOZOF

@kultur-elcisi

Huzursuzluk
HUZURSUZLUK
Livaneli ,Zaten dünyanın hangi köşesinde huzur kaldı ki? İnsan huzuru arayan bir varlıktır. Bazen huzurum bozulmasın diye kaçtıklarımız aslında insanoğlu bilmeden huzuru getiren insanlardan kaçtıklarını bilmiyor. Bunun nedeni ; insanın kendi yarattığı korkularıdır.Insanoğlu kendi korkularından dolayı hiçbir zaman huzuru bulamayacaktır. Huzuru getiren insanın ise belli bir zaman içinde uzaklaştığı insanda olacagını anlayacak o zamanda iş işten geçmiş olacaktır. Huzuru arayan kişiler rahatına düşkün insanlardır. Rahatına düşkün insanlar hiçbir zaman korkularından dolayı huzurum kaçmasın diye , huzuru bulamayacaklardır. HDAŞTAN SAAT ;12:22
5 beğeni · 0 yorum · Kalemimden ·