ara

Kendi Halinde Biri

@kendi-halinde-biri

Denizin Dibi
Denizin Dibi
Bir süredir boşladığı pembe günlüğünü eline aldı ve yazmaktan kaçındığı acıtan gerçekleri beyaz, tüylü kalemiyle içinden akıtmaya başladı. Yazmaya koyulduğuna göre artık kabullenmişti. Ancak üstesinden gelecek olgunluğa eriştiğinde kağıda dökerdi. Yarasını, kendi içinde pansuman edip, iyileştirdikten sonra gitmesine izin verirdi. Lafı uzatmadan çabucak konuya girdi:

“ Tatlı su ve tuzlu suyun birbirine karışmadan aynı yolda ilerlemesi gibi. Duygu yoğunluğumuz o kadar farklı ki kucaklaşırken bile birbirimize karışamıyoruz. Biz tatlı ve tuzluyuz. Birbirimizin yanından, yöresinden akıp gidiyoruz.

İçimizde farklı canlılar yaşatıyoruz. Birbirini hiç tanımayan canlılar.

Tıpkı tatlı suda yaşayan bir canlının tuzlu suda hayatını devam ettirememesi gibi her birleşmede içimden bir parçayı öldürüyorsun. Evet, yerine yenileri doğuyor fakat gideni geri getirmiyor işte!
Rüzgar bir oradan esiyor bir buradan. Köpüren dalgalarımız birbirine olanca gücüyle çarpıyor. Sanki savaşıyoruz. Sahi ne zaman başladı bu savaş?”

Kafasını defterden kaldırıp uzaklara baktı. Yıkıntıların arasındaydı, elini nereye atsa kara bulaşıyordu. Savaştan öncesini hatırlamaya çalıştı. Güzel anıları hatırlayacak kadar zaman geçmemişti henüz.

Saat çok geç olmuştu, defterini kapattı.
6 beğeni · 0 yorum