ara
Tanrım, tam zamanı. Ne görkemliydi yaz.
Düşsün gün ışığına gölgen
ve rüzgâr okşasın çayırları.

Yetişsin buyruğunla güz meyveleri de;
eriştir erginliğe, bağışla,
birkaç sıcak gün daha; ve son tadı
akışsın keskin şaraba.

Yuva kurmaz artık, yurtsuz olan.
Yalnızdır, yalnız kalır uzun zaman:
uykusu kaçar, okur, sarılır mektuplara ve yeniden
dolaşır durmadan tedirgin
dökülürken yapraklar yollara.
Korkmaz. tarafından eklendi
1 beğen · 0 yorum