up
ara
‹ Tüm Hachi: Bir Köpeğin Hikayesi İncelemeleri

Hachi: Bir Köpeğin Hikayesi Filmi İncelemeleri

Şu an başım ağrıyarak yazıyorum. Duygu yoğunluğu had safhada. Az önce bitirdim ve son sahnede sinirlerim boşalmış gibi ağladım. Odada tek olsaydım muhtemelen hıçkırarak ağlardım ve hayır buraya yazmaktan utanmıyorum .
Çocukluktan süregelen köpek sahiplenme aşkı olan ve klasiktir annenin istememesinden, apartman hayatından vs. bir türlü köpek sahibi olamayan ben için bu film sınır noktamdı. Köpeklerin ne kadar sadık (hani şu insanlarda nadir bulunan özellik, belki bilirsiniz ) , sahiplerine ne kadar güçlü duygular beslediğini bu film sayesinde belleğime güzelce kazıdım.
Tek dileğim ölmeden bir yumurcağa sahip olmak , filmdeki kadar güçlü bağ kurmak ve bir de mümkünse o tren garına gidip hachiyi hissedebilmek...
9 beğen · 0 yorum