up
ara
‹ İnsancıklar

İnsancıklar Kitap İncelemeleri

emine eda şahin

emine eda şahin

@emineedasahin

KESİNLİKLE OKUMALISINIZ
Ben bu kitabı o kadar çok beğendim ki anlatamam öncellikle kitap o kadar masum insanları anlatıyor ki ben aşırı beğendim onun dışında kitaptan biraz bahsedeyim kitap 2 ana karakterden oluşuyor bir tane bizim yaşlı bir amcamız var bir de gencecik bir kızımız var işte bizim yaşlı amcamız bu kıza kendi parası az olmasına rağmen kızı öyle bir benimsiyor ki kendi kızı yerine koyuyor ve elinde para olmasa da kıza birşeyler göndermeye çalışıyor çabalıyor kitapta bu iki kişinin birbirlerine tutunmalarını çok güzel sevgi saygı çerçevesinde görüyoruz bence kesinlikle okumalısınız
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 10 verdi
2 beğen · 0 yorum
Barış Altınbıçak

Barış Altınbıçak

@barisaltinbicak

Acıma duygusunu iliklerinizde hissediyorsunuz.
İlk kitabı ile geleceğin yazarı olacağını çoğu yerde belli etmiş. Karşılıklı mektuplaşma şeklinde kitaplar beni çoğu zaman sıkar ama bu kitap bazı yerleri hariç aktı gitti. İlk mektuplarında üslup sıkıntısı çektiğini söylüyor sonradan düzeltiyor, bu durum kitabın üslubuna da yansıyor haliyle.

Acıma duygusunu en çok hissettirdiği kitabı olabilir. Bazı yerlerinde abartıya kaçtığını söyleyenler çıkacaktır ama bence kitabın genelinde realist bir yaklaşım söz konusu.

Mektuplarında sürekli yaşlı olduğundan söz ediyor ama yaşını öğrenemiyoruz. Kitabın sonlarında sevgilisinin yaşadığı garip durum adamın duygularında çok fazla kendini göstermemiş diye düşünüyorum. O bölümlerde gösterilen abartılı sadakat realistlikten biraz uzaklaşıldığı izlenimini verdi.

Makar Alekseyeviç ve Makar Devuşkin gibi karakterler hepimizin çevresinde var. O kişileri yoksulluklarından dolayı dışlamayın, kabullenin. Her insanın duyguları olduğunu unutmayın!
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 7 verdi
4 beğen · 0 yorum
Mert Mercimekci

Mert Mercimekci

@mertmercimekci798

birbirini seven iki insanın mektuplaşmalarından oluşan kitabın anlatımı oldukla akıcı ve temiz duygular içermekte, kitabın ismi gibi insancıklarının tek derdinin karınlarını doyurmak olduğu sırada acı çekercesine yazılmış çeşitli duygularla mektuplar, kitap bir solukta okunabilir lakin okurken insan soğuğu, açlığı, isteyip elde edememenin getirdiği kabullenişi hissedebilir, suç ve cezadan sonra 1 günde bile okunabilecek güzel bir kitap.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba puan vermedi
2 beğen · 0 yorum
Nur

Nur

@bibliophilenur

Dostoyevski ' nin ilk kitabı olmasına rağmen başyapıtları arasında gelir , kendiside bu eseri okumadan beni anlamak güçtür demiş. Yazmış oldugu eserlerde genel tema acıma duygusu yönündedir , bı kitabında da bunu görüyoruz . Kitap yaşlı bir rahibin küçük bir kıza olan aşkı nı anlatır . Saygı ve sevgiyle dile getirir bunu . Eserinde yaşamın zorluklarını samimi bir dille anlatan Dostoyevski kitabin yazımıni bitirince döneminin enemli yazarları bunu okumuş ve etkisinden çıkamamışlardir , zaten ilk eseri olmasına rağmen gösterdiği başarısıyla kalemi saglam bir yazar olacağını o zamandan hissettirmis. Kitap bircok mektuptan buraya gelerek oluşturulmuştur . Eserinde insana ait duyguları en saf , en yalın halde dile getirmesi insana anı yaşıyormuş hissi veriyor, etkilenmemek elde değil . Olmanız dileğiyle
ataç ikon İnsancıklar
kitaba puan vermedi
15 beğen · 0 yorum
Buğlem Öner

Buğlem Öner

@buglemoner07

Önce okuduğum Dostoyevski eserlerinde olduğu gibi acıma duygusu anlatılmış insancıklar da. Elimden uzaklaştıramadığım bir eser oldu. İki gündür. Kendine özgü dil anlatımıyla insanların yaşamlarını en iyi şekilde yorumlamış yazımında. Bir baş yapit
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 10 verdi
7 beğen · 0 yorum
kübra

kübra

@namtenahi

Yazar:Dostoyevski
Yayın Evi:İletişim
Çeviren:Ergin Altay
Sayfa Sayısı:212

Dostoyevski 1845 yılında kışın başlarında kaleme aldığı ilk kitabıdır. Ünlü eleştirmen Annenkov Belinski, Dostoyevski'nin kitabı hakkında şunları söylemiştir "Şu el yazmasını görüyor musun? Iki gündür okumaktan kendimi alamadım, bu yeni bir yazarın, yeni bir kabiliyetin ilk eseri. Romanı Rus insanının gizli dünyalarını ortaya çıkarıyor, daha önce hiç kimsenin başaramadığı şekilde..."
Yazar altıncı dereceden bir memur (katip) olan Makar Devuşkin'i ve henüz yirmilerinin başında olan Varvara Dobroselova'yı kitabında konu etmiş. Kitap bu iki insanın mektuplaşmalarını anlatıyor. Her ne kadar yaşam kültürleri farklı olsada birçok duyguları ortak olan bu iki kişi gerek kırılganlık gerekse gururları yönüyle bezerlerdir. Kitapta yer alan Makar Devuşkin yoksul ama bundan şikayet etmeyen hatta zaman zaman Varvara'ya küçük hediyeler gönderen biridir. Ama zamanla ilerleyen bölümlerde kaderin kendilerine yoksul bir insan rolünü biçmesine içerlenmeye başlamıştır. Merhametli ve kötü özellikleri olmayan bu insan ara sıra içki içmeye bile başlamıştır. Artık giyim tarzından, delik çizmelerinden utanmaya başlamıştır. Bunula birlikte Varvara Dobroselova kötü iftiralara ve çirkin tekliflere maruz kalmaya başlamıştır. Küçük yaşta yetim kalan ve gözü önünde sevdiği dotları can vermiş olan bu kızın zaten bir de hastalığı vardır. Tüm bunlar üst üste gelmeye başladığında Makar Devuskin'in çalıştığı yerin Ekslansları kendisine 100 ruble vermesiyle olaylar yoluna girmeye başlamıştır. Ama bu seferde Bykov adında kötü biri Varvara'ya evlenme teklifi etmiştir. Sefil hayatından kurtulmak için bu teklifi kabul eden Varvara'nın üzgün bir şekilde Makar'a veda mektubu yazması ve Makar'ın da acı dolu sitemlerini içeren bir mektupla kitap son bulur.
Mektuplar 8 Nisan'dan 30 Eylül'e kadar devam ediyor.
Bir de alıntı bırakayım "Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuzlar, zavallılar daha da mutsuz, zavallı olmamak için birbirlerinden kaçarlar."
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 9 verdi
14 beğen · 0 yorum
Dilek Öz

Dilek Öz

@lostris

Sosyal eşitsizliğin, yoksulluğun, çaresizliğin karşısında, birbirlerine mektuplarla daha da çok bağlanan, acı çeken yoksul bir o kadar da çaresiz insanlar... Kitabın mektuplardan oluşması ayrı bir tat katıyor, fakat bazı noktalarda Varvara ve Makar'ın hitap şekilleri, mektupların tek elden çıktığını fazlasıyla hissettiriyor. Kullanılan dilde ya da hitaplarda biraz daha farklılaştırmaya gidilseydi, algı daha farklı olabilirdi.

Eser yokluğa rağmen, özveri, insanlık, yardımseverlik, anlayış ve karşılıksız sevgi kokuyor. Makar'ın gelgitleri, kendini irdelemeleri, iç hesaplaşmaları ilerleyen mektuplarda daha ön plana çıkıyor.

Çağın koşulları, Gogol ve Puşkin'in etkisi yansıyor kitaba. 'Palto' yu beğenerek okumuş biri olarak bu kadar açık göndermelere oldukça şaşırdım. Puşkin'in Mezar Bekçi'sini de Dostoyevski sayesinde okuma listeme aldım. .
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 7 verdi
4 beğen · 0 yorum
ryhmer

ryhmer

@nirvanayaulasanadam

halkın yoksul kesiminin de var olduğunu dünyaya duyuran büyük bir toplumsal roman. varvara'nın yoksulluktan kurtulduğuna sevindiğine eminim. o da tüm yoksullar gibi arkasını rahat ettirecek birini bulma hayalini gerçekleştirdi. ekselanslarının devuşkin'le olan sahnesi devlet ile halkı arasındaki bağı çok iyi anlatıyor. devlet, halkının yoksul olduğunu biliyor ve buna rağmen onu görmezden geliyor; halk ise her ne kadar belli etmese de devletinin onu sevdiğini düşünüyor. halkının fakir olduğunu başkalarının da görmesiyle devlet halkına şefkat göstermesi, tribünlere oynaması gerektiğini görür. çünkü dışarıdan halkının yoksul olduğunun bilinmesini istemez. devuşkin'e -halkına- 100 ruble verip dış görünüşünü düzeltmesini ister. yazarın ilk romanı olduğu için bitiriş kısmı pek keskin olmamış, ancak genel olarak halkı iyi bir biçimde tasvir etmiş.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba puan vermedi
1 beğen · 0 yorum
Öncelikle Dosto amcanın bu kitabını başlamadan Gogol'un plato ve Puşkin'nin mezar bekçisi'ni okumanızı tavsiye ederim. Çünkü bazı yerlerde aleni olarak göndermeler var be ben sadece Gogol'un Bir Delinin Anı Defteri, Palto-Burun, Petersburg Öyküleri ve Fayton kitabını okuduğum için kitap benim için yarım kaldı hissi oluşturdu diyebilirim. Sonrasında bu kitabı kesinlikle bir kez olsun iletişim yayınından okuyun. Kitabı ilk kez iletişim yayınından okuyorsanız, benim gibi olayları okudukça takip etmesini seviyorsanız, önsözü kısmını kitabı bitirince okuyun. Sonsözü kısmı Dosto amcayı sevipte Gogol ve Puşkin'e çok düşük puan verenlerin kesinlikle okumasını öneririm.
Gelelim kitaba genel olarak dil bakımından yalın ve içten, kurgu bakımından ana hatlar bakımından edilebilir ama ara kurguların bazıları sisli dikkatli baktığınızda fark ediyorsunuz. Bazıları bulanık ne kadar dikkatle baksanız da net bir durum ortaya koyamıyorsunuz. Bazıların da ikilemle karşılaşıyorsunuz. Bunlarda ise çok ince mesajların olduğu kısımlar bence. Konu olarak maddi olarak güç durumda ve açlık sınırına yakın iki ana karakterin birbirlerine maddi ve manevi destekleri ile yaşama mücadelelerini gözlemliyorsunuz. Ara konular ise çok çeşitli ve derin konulardır. Buraya yazıp da heves kaçırmak istemiyorum veya merak içerisinde bırakmak istiyorum. :D Yukarıda belirttiğim aleni göndermelerden başka, gizli saklı göndermeler ve eleştirmelerle dolu bir kitap. Birde zeki, iç dünyası karmakarışık ve duygusal olarak dengesiz bir karakter bulunması(Şuana kadar okuduğum bütün kitaplarında en az bir tane vardı.) Dosto amcanın kişisel imzası veya kendine ait bir parça bence. Bu kitapta ara karakter olarak görmek biraz şaşırttı beni açıkçası. Velhasıl Dosto amcayı seviyorsanız, bu kitabı okumadan dönülmez gemiye binmeyin.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 10 verdi
0 beğen · 0 yorum
Miss Nobody

Miss Nobody

@blackbird

Sevginin Yaşı,Mektubun Kötüsü Olmaz...
Dosto ah dosto...Ah bana yazılsaydı o mektuplar...orjinal alıcısı olmak için nelerimi vermezdim ki.Buram buram umudun nefes aldığı satırlara iştirak edebilmiş olmak büyük şans.O mektuplar okuyan herkese yazıldı...Mektubun kurgusu olmaz.Yazılmıştır,yazılmıştır,ulaşılmasa da yazılmıştır...İçim içimi yiyor,neden diyorum bu onurlu yazarları daha daha yakından göremedik,neden onların çağında yaşayamadık?Bu çağ o kadar boş ve anlamsız ki.. .. :(
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 10 verdi
3 beğen · 0 yorum
Misafir

Misafir

@misafir000

İnsan-cık/lar
Bütün Dosteyevski karakterlerinde olduğu gibi, kendisiyle hesaplaşmalar, gelgitler, öz eleştiriler bu eserinde de ön planda...
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 8 verdi
0 beğen · 0 yorum
Mesut Serdar

Mesut Serdar

@mesutserdar

İnsancıklar değil, onurlu koca insanlar...
Kitap; tamamı mektuplardan oluşmuş, 19. yüzyılın ilk yarısında Rusya Petersburg'da birbirini seven iki hasta ve fakir insanın iç dünyalarını ortaya koyan bir klasik. Dostoyevski'nin daha 20'li yaşlarındayken yazdığı ilk romanı... Ayrıca büyük bir beğeni toplayarak yazarının geleceğin büyük yazarlarından biri olacağını hissettiren bir özelliğe sahip. İnsanın iç dünyasını acıma, yoksulluk, insan sevgisi gibi kavramlar etrafında işliyor.

Şahsen beni en çok etkileyen şey de, o dönem Rusya'sında yoksulluğun adeta dibine vurmuş, akla gelebilecek en sefil halde ama aynı zamanda onuruyla yaşam mücadelesi veren insanların, en zor zamanlarında bile hayatlarının önemli bir kısmını edebiyat eksenli yaşamaları, kitaplara ve okumaya büyük bir arzu ve istekle sarılmış olmaları. Hastalıklar, açlık, sefalet gibi sıkıntılarla boğuşurken kabusa dönen hayatlarını kitapların ışığıyla aydınlatan insanların varlığına şahit oluyoruz.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 8 verdi
1 beğen · 0 yorum
Astell

Astell

@astell

Zavallı yaşlı Makar'ı hem gülerek hem üzülerek okudum. Eskilerin naif temiz duyguları usta yazarın becerisiyle romana çok güzel yansımış. Bu kısa ama Dostoyevski'nin edebiyat çevresinde dikkat çekmesini sağlayan romanını kesinlikle tavsiye ederim.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 10 verdi
0 beğen · 0 yorum
Serkan Cakirer

Serkan Cakirer

@serkancakirer

Dostoyevski'nin ilk kitabıdır İnsancıklar. Burada insancıklardan kasıt, yoksul insanlardır. Kitabın neredeyse tamamı karşılıklı mektuplaşma olarak geçiyor. Kısaca sıkılmadan okudum ve beğendim diyebilirim. Ağır bir dili yok, herkesin okuyabileceği bir eser.
ataç ikon İnsancıklar
kitaba 8 verdi
1 beğen · 0 yorum
Şule

Şule

@sule10

Rusya'nın politikasını,insanların maddi durumlarının vahimliğini ve hayatta kalabilme çabasının hangi boyutlara vardığını ayrıntılarla,ironilerle,büyük bir ifade gücüyle gözler önüne seren Dostoveyski romanı..Her türlü duygusal işkenceye maruz kalmasına rağmen genç bir kıza duyduğu tutkulu sevgi sayesinde ayakta kalan yaşlı bir adamın hikayesi..kitap mektuplaşmalarla sürüp gidiyor..özellikle Dostoveyski sevenlere bu romanı tavsiye ediyorum..
ataç ikon İnsancıklar
kitaba puan vermedi
3 beğen · 3 yorum
Gülşah Sönmez (@gulsahsonmez)
Kısa ve öz bir inceleme olmuş. Emeğinize sağlık. Teşekkür ediyorum inceleme için. :)
02.09.15 beğen cevap
Gülşah Sönmez (@gulsahsonmez)
Okuma listeme alıyorum hemen :)
02.09.15 beğen cevap
zeyrek (@zeyrek)
Mektuplaşmalarda ki saygı ve sevginin güzelliğine ayrıca vuruluyor insan bu kitabı okurken. Kesinlikle okunmalı :) teşekkürler incelemeniz için ....
02.09.15 beğen cevap
/ 4