up
ara

Yaşam Başka Yerde

Yaşam Başka Yerde Konusu ve Özeti

Yaşam Başka Yerde
Perde
Yedi Bölümlük Bir Deneme kitabının da yazarı Milan Kundera tarafından kaleme alınan Yaşam Başka Yerde kitabı Roman (Çeviri), türünde okuyucusu ile buluşuyor. İletişim Yayınevi yayınevinden 1970 yılında 9789754700022 isbn kodu ile kitapçılarda satışa sunulan Yaşam Başka Yerde isimli kitap 308 sayfadan oluşuyor. Kitabı Türkçe'ye Levent Kayaalp çevirmiştir. Yaşam Başka Yerde kitabını okuduysanız mutlaka oyunuzu, kitap incelemelerinizi ve alıntılarınızı bekliyoruz. Neokur kullanıcıları fikirlerinizi merak ediyor!
Yazar:
Çevirmen: Levent Kayaalp
Yayınevi: İletişim Yayınevi
ISBN: 9789754700022
Sayfa: 308 sayfa Basım Tarihi: 1970
Günümüzün en önemli edebiyatçılarından birinin bir anlamda en kişisel romanı. Yaşam Başka Yerde'nin başkişisi olan "şair" aracılığıyla Kundera, dünyayla, "yazı" ile ilişki kurmanın sorunları üzerine eğiliyor, çağdaşlarından, yakınlarından "yazı" dolayısıyla ayrılmanın çilelerini konu ediyor.

Yaşam Başka Yerde - S41

''...(anlayışın tesellisini verebileceğini) düşündü. ''Hayatım hiç de öyle aşkla dolu değil, bunu bilmeni isterim'' dedi. Bir başka kez de ona, ''anne olarak mutluyum, ama bir anne yalnızca anne değildir, aynı zamanda kadındır da'' diyecek kadar ileri gitti.''
D.B. tarafından eklenmiştir.
Çizmeli Kedi

Çizmeli Kedi

@cizmelikedi

Nihayet ona gerçeği söylemeye karar vermiş miydi? Ne gezer! "Sevmek mutluluğu" adını verdiği şeyin kendisi için zor bir iş olduğunu, buruşmuş karnından ne denli utandığını, sinir krizi geçirip dizini yaraladığını ve bir hafta uyumak zorunda kaldığını söylemiyordu. Söylemiyordu, çünkü böyle bir açık sözlülük doğasında yoktu ve sonunda yeniden kendi olmak istiyordu; kendi olmasının tek şartı ikiyüzlü olmasıydı, çünkü ona her şeyi açık yüreklilikle söylemek, kendini, karnındaki çatlaklarıyla onun önünde çırılçıplak bulmak demekti. Hayır, ne içiyle, ne dışıyla artık kendini ona göstermek istemiyordu, utanma duygusunun güvenliğine yeniden kavuşmayı arzuluyordu, bu nedenle de ikiyüzlü olması, çocuğunun ve kutsal annelik görevinin dışında hiçbir şeyden söz etmemesi gerekiyordu. Mektubunun sonunda, geçirdiği sinir sarsıntısına, karnının ya da ressamın düşüncelerini izlemek için göstermesi gereken yorucu çabanın değil, büyük ve yasak aşkına başkaldıran yüce annelik duygularının neden olduğuna kendi de inanmıştı.

Bu sırada kendini yalnızca son derece kederli değil, aynı zamanda soylu, trajik ve güçlü hissediyordu; birkaç gün önce kendisine sadece acı veren hüzün, onu parlak sözlerle betimlediği şu sırada rahatlatıcı bir mutluluk kaynağı oluyordu; bu güzel bir hüzündü, anne kendini onun melankolik ışığıyla aydınlanmış görüyor ve kendinde kederli bir güzellik buluyordu.
ataç ikon Yaşam Başka Yerde
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
6 beğen · 0 yorum
Çizmeli Kedi

Çizmeli Kedi

@cizmelikedi

Ertesi gün büyükbabasının yazı makinasını aldı, şiiri temize çekti ve şiir ona yüksek sesle okuduğu zamankinden daha güzel göründü, kelimelerin basit bir şekilde sıralanışı olmaktan çıkıp bir şey oluyordu; özerkliği daha tartışılmaz hale geliyordu; sıradan kelimeler telâffuz edilir edilmez yok olmak üzere yapılmışlardır, iletişim sırasında kullanılmaktan başka işe yaramazlar; nesnelere tâbîdirler, onların adından öte bir şey değildirler; oysa şimdi bu kelimeler kendileri nesne olmuşlardı ve hiçbir şeye tâbî değildiler; artık anlık bir iletişim ve tez bir yokoluş için değil, zaman için yaratılmışlardı.

Jaromil'in önceki gün yaşadığı olay kuşkusuz şiirde ifade edilmişti, ama aynı zamanda bu deneyim tohumun meyvede ölüşü gibi şiirde yavaş yavaş ölüyordu. Suyun altındayım ve kalbimin atışları yüzeyde daireler çiziyor; bu dize banyo kapısının önünde tir tir titreyen yeniyetmenin görüntüsünü sergiliyor, ama ayrıca bunda yeniyetmenin çizgileri yavaş yavaş siliniyordu; onu aşıp geçiyordu bu dize. Ah sıvı aşkım, diyordu başka bir dize. Jaromil bu sıvı aşkın Magda olduğunu, bu kelimelerin ardında kimsenin onu tanıyamayacağını, orada kaybolduğunu, görünmez olduğunu, oraya gömüldüğünü biliyordu. Yazdığı şiir tepeden tırnağa özerk, bağımsız ve anlaşılmazdı; kimseyle uzlaşma içinde olmayan ve yalnızca varolmakla yetinen gerçekliğin kendisi kadar bağımsız ve anlaşılmaz. Şiirin bu özerkliği Jaromil'e muhteşem bir sığınak, ikinci bir yaşamı düşleme olanağı sunuyordu; bunu o kadar beğendi ki ertesi gün başka dizeler yazmaya başladı ve yavaş yavaş kendini bu işe verdi.
ataç ikon Yaşam Başka Yerde
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
4 beğen · 0 yorum
Çizmeli Kedi

Çizmeli Kedi

@cizmelikedi

Salonda bir tek onlar dans ediyorlardı ve Xavier kadının boynunun dehşet solgun, gözlerinin çevresinin dehşet kırışık olduğunu ve ağzının çevresinde dehşet derin iki çizginin bulunduğunu görüyordu. Kollarının arasında bunca yıllık yaşamı tutmaktan mutluydu; bir liseli olarak, neredeyse tükenmiş tüm bir yaşamı kollarının arasında tutmaktan mutluydu. Onunla dans etmekten gurur duyuyordu ve sarışın kızın her an içeri girip onu görebileceğini, dans arkadaşının yaşı sanki yüksek bir dağ ve genç kız da bu dağın eteğinde yetişen basit bir otmuşcasına, Xavier'nin kendisinden ne kadar üstün olduğunu görebileceğini düşünüyordu.
ataç ikon Yaşam Başka Yerde
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
5 beğen · 5 yorum
Nyx (@erebus)
Sevgli Xavier çok ince düşünüyormuş kollarında bir asrı devirmiş bir kadını tutuyor olsa da genç kızların en belirgin özellikleri şekilcilikleridir :)) Yanı kadının yaşam izleri sarışın kız için sadece kazayakları olabilir zannımca...
26.02.19 beğen 2 cevap
Çizmeli Kedi

Çizmeli Kedi

@cizmelikedi

Jaromil'in şiirlerinde söz konusu olan ölümün gerçek ölümle pek az ortak yönü vardı. Ölüm, yaşlılığın çatlaklarından insanın içine nüfuz etmeye başladığı zaman bir gerçeklik olur. Oysa Jaromil için son derece uzaktı; soyuttu; ölüm onun için gerçeklik değil, düştü. Ölümde sonsuzluğu arıyordu. Yaşamı umut kıracak denli küçüktü, onu çevreleyense belirsiz ve griydi. Ve ölüm mutlaktı, bölünmez ve çözülmezdi.

Bir genç kızın varlığı değersiz bir şeydi (birkaç okşayış ve anlamdan yoksun bir sürü kelime), mutlak yokluğuysa tam anlamıyla muhteşemdi; tarlaya gömülen bir genç kızı hayal ederek aynı anda hem acının soyluluğunu, hem de aşkın yüceliğini keşfediyordu. Toprakta yavaş yavaş eriyen bedeni hayal ediyor ve bedenin uzun uzun, şehvetle toprağa dönüştüğü bu aşk eylemini çok yüce buluyordu.

Dünya onu sürekli yaralıyordu; kadınların karşısında kızarıyordu; utanıyor ve her yerde alaydan başka bir şey görmüyordu. Ölüme ilişkin düşlerinde sessizliği buluyordu; orada yavaş, dilsiz ve mutlu bir yaşam sürdürülüyordu. Evet ölüm, Jaromil'in hayal ettiği şekliyle yaşanan bir ölümdü; kişinin, kendi başına bir dünya olduğu için dünyaya adım atmaya ihtiyaç duymadığı ve üzerinde koruyucu bir kubbe gibi anne karnının kemerinin yer aldığı o döneme garip bir biçimde benziyordu.
ataç ikon Yaşam Başka Yerde
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
3 beğen · 6 yorum
Nyx (@erebus)
Düşündüm, taşındım azıcık da kaşındım ve ben bu romanı almaya karar verdim. Alıntılarda dikkatimi çeken en nemli özellik bir kaç isim dışında diğer karakterlerin sıfatlaştırılması bkz.Sarışın genç kız, yaşlı kadın, büyükbaba gibi isimleriyle kullanılmamış birde ben okuyayım bakalım :)
27.02.19 beğen 2 cevap
Çizmeli Kedi

Çizmeli Kedi

@cizmelikedi

Hayır, bu şiirde yaşlı bir adam ve yaşlı bir kadın sözkonusu değildi; Jaromil'e şiirindeki kişilerin kaç yaşında olduğu sorulsaydı tereddüt eder, kırk ile seksen arasında olduklarını söylerdi; kendisi için uzak ve soyut bir kavram olan yaşlılık hakkında hiçbir şey bilmiyordu; yaşlılık hakkında tüm bildiği bunun, yetişkin yaşın artık geçmişte kaldığı, kaderin çizilmiş olduğu, insanın, gelecek adı verilen o korkunç bilinmezden artık korkmadığı, karşılaşıldığında aşkın yüce ve kesin olduğu bir yaşam dönemi olduğundan ibaretti.

Çünkü Jaromil baştan aşağı kaygıydı; genç kadının çıplak bedenine sanki kor üzerinde yürürmüşcesine yaklaşıyordu; bu bedeni hem arzuluyor, hem de ondan korkuyordu; bu nedenle şefkati konu alan şiirlerinde, çocuksu hayal dünyasında sığınak arayarak bedenin maddiyetinden kaçıyordu; bedeni gerçekliğinden mahrum bırakıyor ve kadını mekanik bir oyuncak olarak tasarlıyordu; bu kez de karşıt tarafta, yaşlılık tarafında sığınak aramıştı; bedenin artık tehlikeli ve gururlu olmadığı, sefil ve acınılası olduğu yerde. Tükenmiş bir bedenin sefaleti, kendisi de zamanla yaşlanacak olan genç bedenin gururuyla Jaromil'i az çok uzlaştırıyordu.

Şiiri natüralist çirkinliklerle doluydu; ne sararmış dişleri, ne gözlerdeki çapağı, ne de sarkık karnı unutmuştu; ama bu detayların kabalığının ardında, aşkı sonsuzla, imkânsızla, anne koynunun yerini tutabilecek olanla, zamana tâbi olmayanla, merkezden başka bir şey olmayanla, evrenin, önünde aslanlarla dolu bir arazi gibi uzandığı sinsi bedenin gücünü aşabilecek olanla sınırlamaya yönelik saplantılı arzu yatıyordu.
Şefkatin yapay çocukluğuna, gerçek olmayan bir ölüme ve gerçek olmayan bir yaşlılığa ilişkin şiirler yazıyordu. Bu üç mavi bayrağın altında ergin kadının sınırsızca gerçek bedenine doğru kaygıyla ilerliyordu.
ataç ikon Yaşam Başka Yerde
kitaba puan vermedi, inceleme eklemedi.
4 beğen · 0 yorum