up
ara
‹ Tüm Clarissa İncelemeleri

Clarissa Kitap İncelemeleri

Gülcan

Gülcan

@gulcann

Savaş varken insanlıktan bahsetmeyelim, İnsanlığa yakışmıyor savaş
Çok çok beğendim. Stefan Zweig'ın okuduğum 3. kitabı oldu daha önce satranç ve bir kadının yaşamından 24 saat ve bir yüreğin ölümü'nü okumuştum. En çok beğendiğim Clarissa oldu. Kitap anlatım tarzıyla, konusuyla olsun her şeyiyle benim için çok güzeldi.

Kitabın konusu Clarissa isimli kızın 1. Dünya savaşı sırasındaki yaşamı. Bir yanda savaş sürerken bir yanda da Clarissa'nın yaşam mücadelesi sürüyor.

1. Dünya savaşı döneminde geçen birçok kitap okudum ama hep bizim yazarlarımız tarafından yazılmış ve bizim ülkemiz ele alınmıştı. Bu kitapta savaşı diğer ülkeler gözünden görebilirsiniz. İnsan sanıyor ki savaş sadece bize zordu. Sadece biz çok kayıp verdik, çok yıprandık, çok perişan olduk sanıyor. Ama bu kitabı okurken diğer ülkelerin de savaştan çok etkilendiğini ve onları da maddi manevi çok zarara soktuğunu fark ettim. Aslında yoğun içerikli savaş anlatılmıyor ama yaşanılan zorluklar bizimkilerden çok da farklı değil bunun farkına varabiliyorsunuz. Milliyetçilikten, askerlikten dem vurulmuş kitapta yani okurken şunu düşündüm. Ben de milliyetçi ve biraz militarist bir insan olabilirim. Ama hep şunu düşünürüm. Ömrü hep savaş meydanlarında, cephelerde geçmiş atam eğer "Yurtta barış, Dünyada barış" diyorsa bir bildiği vardır. Savaş güzel bir şey değil. Savaşmayın, sevişin.

Neyse.... Stefan Zweig bu kitabını tamamlamadan intihar etmiş. Keşke bitirip intihar etseydi çünkü sonu istediğim gibi bitmedi. Sonradan tamamlandığı için bence çok müthiş bir son olmadı. Niçin sevenler kitaplarda dahi kavuşamıyor niçin? Sonu böyle olmamalıydı. Benim tanıdığım Clarissa bu hikayeyi böyle bitirmez. Sonu istediğim gibi bitmedi diye şuan kızgınım. Son konusunu kaparsam başka diyeceğim bir şey yok.

Tavsiye ediyorum okuyun. Kesinlikle son dönemde en sevdiğim kitaplardan biri oldu.
ataç ikon Clarissa
kitaba 10 verdi
13 beğen · 3 yorum
Mehmet (@yoldas)
Savaşları anlayabilmek için tarihçileri değil de edebiyatçıları tercih etmek gerek. Maalesef ki insanlar tarihçilerden öğrenmeyi tercih ediyor ve yüreklerindeki sevgi tohumlarını söküp yerine nefret tohumları ekiyorlar. Oysa acının dili, dini, ırkı yoktur. Zweig'i sevdiyseniz biyografi kitaplarına bir göz atın.
16.05.18 beğen 3 cevap