up
ara

Ölüm ve Korku Günleri

Ölüm ve Korku Günleri Konusu ve Özeti

Ölüm ve Korku Günleri
Ölüm ve Korku Günleri kitabını okuduysanız inceleme eklemeyi unutmayın. Neokur kitap hakkındaki düşüncelerinizi ve yorumlarınızı merak ediyor.
Yayınevi: Ötüken Neşriyat
ISBN: 9789754370676
Sayfa: 176 sayfa Basım Tarihi: 1995
İkinci Dünya Savaşı'nda Alman işgali altındaki Polonya... Milli ayaklanma ve bunun kanla bastırılışı...Bu şartlar altında Varşova'da yaşanmış bir insanlık dramı...

Ölüm ve Korku Günleri - S41

S-41 kitabın 41. sayfasının ilk paragrafıdır. S41 Ekle
Ravza

Ravza

@ravza

Kendi içine bakınca da göreceğin nedir, haberin var mı?" diyor o ses ve ben susuyorum. Susarken ömür benim için korkunç, ömür benim için çekilmez, dayanılmaz bi yük oluyor. Susarken suçlu ve hayatta yersiz olduğumu hissediyorum ben.
ataç ikon Ölüm ve Korku Günleri
kitaba 5 verdi, inceleme eklemedi.
0 yorum
Ravza

Ravza

@ravza

Sliska sessiz ve kimsesizdi. Ben mesuttum. Yanan ve çöken Ghetto, bir mahşer içinde ölümü beklemekte olan bunalmış insan iniltileri, çocuk çığlıkları, az da olsa bir acıma duygusu uyandırmıyordu benim bencil kalbimde.
ataç ikon Ölüm ve Korku Günleri
kitaba 5 verdi, inceleme eklemedi.
0 yorum
Ravza

Ravza

@ravza

Avlunun ortasında durduğum zaman, apartmanıma çıkan merdivenin girişinde zayıf bir ışık gördüm. Işığa yaklaştıkça yenide doğduğumu, hayata, sevdiklerime yeniden kavuştuğumu hissediyordum. Dudaklarımda gülümsemeler vardı. İçim ferahtı. Bedenim rahattı. Hayatta insanı tiksindirecek bir şey yoktu. Harb, ölüm, gözyaşı, ıstırap, ölüm, kavga, işkence, her şey insanlar içindi ve pek tabiî şeylerdi... Hattâ ömrümüz boyunca bizleri eğlendiren şeylerdi bunlar.
ataç ikon Ölüm ve Korku Günleri
kitaba 5 verdi, inceleme eklemedi.
0 yorum
Ravza

Ravza

@ravza

- Üzerimdeki bu yükü gidip avlunun ortasına bırakacağım ilk önce. Hafifliyeceğim. Sonra... Sonra da esir! Fena değil hani, fena değil!
- Korkmuyor musunuz?
- Yok; korkmuyorum. Elli yaşındayım ben, Bayan Teresa. Elli yıl daha yaşamak isterdim tabii. Ölmeyi hiç istemezdim, bana kalırsa. Ama Tanrı insanlar için o kadar cömert değil ha! Bir gün öleceğiz. Hayat iyi bir şey doğrusu! Ama hayatın her yanı da aynı değil. Bir yanı günlük güneşlik olduğu zaman öteki yanı bulutlu ve gölgeli oluyor. Savaştık. Ümitle, inançla savaştık. Bu, ömrün güneşli yanıydı benim için. Şimdi ise gölgeli yanındayım.
ataç ikon Ölüm ve Korku Günleri
kitaba 5 verdi, inceleme eklemedi.
0 yorum
Ravza

Ravza

@ravza

Ne hakla, ne maksatla benim odama gelip kerevetimin üzerinde yatıyordu Karbonski? Bu soruyu ona sormağa hakkım olduğunu pekâlâ biliyordum, ama sormadım. Sormadım, çünkü ilkin bu odanın, Karbonski'nin üzerine yattığı şu kerevetin hâlâ benim malım olduğundan pek emin değildim; sonra da bu soruları Karbonski'ye sormakla onun içine gireceğimi, onun ruhunu karıştıracağımı hissediyordum. Bu ikinci sebep en önemlisi idi belki, çünkü insanın ruhunu kanştırmakla orada uyuyan, hiçbir kimsece bilinmiyen bir şeyin meydana çıkması mümkündü ve benim ruhum, bütün gizli unsurlanyla, yalnız bana ait olduğu gibi, başkasınınkine de dokunmağa hakkım olmadığına bütün kalbimle inanıyordum.
ataç ikon Ölüm ve Korku Günleri
kitaba 5 verdi, inceleme eklemedi.
0 yorum