up
ara
‹ Tüm İnsanın Taşrası1942-1972 Sözleri

İnsanın Taşrası1942-1972 Sözleri ve Alıntıları

zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Hiç kırılmayanlar, nasıl yapıyorlar bunu? Sarsılmayanlar, neden yapılmalar? Her şey geçtiğinde ne soluyorlar? Ortalık sessizleştiğinde ne duyuyorlar? Kesilen artık ayağa kalkmadığında, nasıl gidiyorlar? Nerede bir sözcük buluyorlar? Hangi rüzgar esiyor kirpiklerinin üzerinden? Kim açıyor onlar için ölü kulağı? Kim fısıldıyor buz kesmiş adı? Gözlerin güneşi söndüğünde, nerede ışık buluyorlar?
ataç ikon İnsanın Taşrası1942-1972
kitaba 10 verdi, inceleme ekledi.
10 beğen · 8 yorum
Çizmeli Kedi (@cizmelikedi)
"kırılmayan_sarsılmayan"_ bu sözcüklerin insanla aynı cümlede yer alması bir tür oksimoron olmalı değil mi_ kulağa nasıl geliyor biliyormusun_ birinin bak ben nefes almıyorum diyerek nefesini tutması gibi_ nefes almayacağım demek ne kadar çocukca değilmi_istediğin kadar tut sonunda ciğerlerinin nefes alma arzusu baskın gelecek ve her zamankinden daha derin bir nefes alacaksın_ geçici yoksunluğun ihtiyacının boyutlarını genişletmekten başka neye yarayacak_o yüzden kırılmayan ve insan_ sarsılmayan ve insan sözcükleri aynı cümlede olduğunda birden fazla nedenden sebep inciniyor insan_ paylaştığın cümleler beni gerçekten üzdü_ duygularımın varlığını fark etmek ise rahatlattı_ insan öyle garip bir yaratık işte_
15.03.19 beğen 2 cevap
lelalpkos (@lelalpkos)
dücane mi okudun sen
15.03.19 beğen cevap