up
ara

Amine Nisa Özen

H, 15
Uzun zamandır paylaşmamıştım *-*
Ağlamak benim dünyamda bir nevi katil olmaktır. Güneş nasıl kardan adamın katiliyse, gözyaşı da ruhun katilidir.
9 beğeni · 0 yorum beğen ikon
Bu ölüm gibi.
Bunca zamandır yazdığım her bir kelimenin doğumunu içimde küçük yazarın acılar ile beslediğim ruhuna borçluyum. Her bir gözyaşımı elmasa çevirdi. Küçük yazarın küçük ruhu boyundan büyük işler yaptı.
Acılar ile besledim, gözyaşlarım ile suladım, gözlerimden çıkan öfke ateşi ile ısıttım, çığlıklarım bazen üşüttü onları. Bir şekilde döküldüler, bir şekilde ruhumdan toprağından sökülüp kağıtlara kondular.
Ama şimdi belki çok besleyip çok sulamaktan mı bilmiyorum, ruhum kurumuş gibi. Verimsiz toprakmış gibi. Bu ölüm gibi.
6 beğeni · 0 yorum beğen ikon
Dalgalar aştı kıyıyı, ulaştı ayaklarıma birer savaşçı gibi. Kumlar kaydı parmaklarımdan, düşen yıldızlar gibi. Ve o an fark edemedim. Savaşçılar çalmış incilerimi.
6 beğeni · 0 yorum beğen ikon
Çaresiz hissettiriyor.
Güvenmek için yanıp tutuşutuğum zamanlarda karşıma çıkmış olan insanların yanlışlığı, güvenmeye ürkekçe yaklaştığım zamanlarda karşıma çıkan ama değerlendiremediğim insanların doğruluğu der susarım.
7 beğeni · 0 yorum beğen ikon
Geçmiş...
Geçmiş benim kırık aynam.
Kendimi görüyorum her bir parçada, ama keskin ama yarım ama parça parça.

Geçmiş benim beni ağlatan ama dinlemekten vazgeçemediğim şarkım.
Kendimi buluyorum her bir sözünde, ama acımasız ama çaresiz ama suskun.

Geçmiş benim uçsuz bucaksız bir gül bahçesinde yalnız kalan papatyam.
Her bir yaprağı beni anlatıyor, ama koparılmış ama solmuş ama yanmış.

Geçmiş hayatımda geçmemiş olan tek şey.
Baştan yanılmışız bir kere. Geçmiş geçer mi hiç?
10 beğeni · 1 yorum beğen ikon
Shakespeare (@shakespare)
Geçmezzz :) Çok güzel yazmışsınız, bayıldımmm........
28.06.16 beğen cevap