up
ara
Fatolina

Fatolina

@fatolina

Her gece başımı yastığa uyuma niyetiyle koyuyorum ama uyuyamıyorum.. Sürekli annem ve babamın şuan oturduğu evi yıkıp yeni bir ev yapıyorum.. odaları tasarlıyorum.. atılacak eşyaların hangisi olduğunu ayarlıyorum.. yeni ne alınması lazım diyorum.. yaşlandılar artık banyoya rahat abdest alabilecekleri bir düzenek kuruyorum.. memlekette evli olan ablama yakın bir yer olmalı.. şuan oturdukları evin tapusunda sıkıntı var oraya yapamam diyorum.. mecburen yeni bir arazi lazım.. e ablam uzakta kalıyor o zaman.. bu yüzden ablam ve kayınvalidesinin oturduğu binayı da taşıyorum.. sadece ablamın evini götürmek olmaz çünkü eniştem ailesi konusunda hassas.. bir de iyi insanlar annem dünürlerini seviyor onlara yakın olmak isteyecektir diyorum.. sonra bahçe yapıyorum ama annem ablamın kayınpederinin yanında çay içmez.. iki çardak kuruyorum bahçeye.. kadınlar ve erkekler ayrı ayrı rahat rahat çay içebilsinler diye.. semaveri düşünüyorum mesela.. çok kar yağıyor.. kış geldiğinde bahçe eşyalarını rahat rahat muhafaza etsinler diye ufakça bir alan tasarlıyorum.. ablamın çocukları ve eltilerinin çocukları çok.. annemler bahçede keyifle çay içsinler diye çocuklara bahçede mini bir park yapıyorum.. annem erken uyur onu birinci kata yerleştirmemek lazım, bahçede oynayan çocukların sesinden rahatsız olmasın diye onu üst katlara yerleştiriyorum.. babamın beli ağırıyor merdivenleri çıkamaz mesela.. mutlaka asansör olmalı.. sürekli sular kesiliyor bizim oralarda.. çatı katında bir su deposu lazım.. babam ağaçları sulamayı sever.. bahçeye sürekli mutfaktan uzattığı hortumla uğraşır durur bütün yaz.. en iyisi bahçeye de bir çeşme yapayım.. 6 daire işimizi görür.. bir kat annemle babamın, bir kat ablamla eniştemin, bir kat dünürlere, 3 kat eniştemin erkek kardeşleri ve eşlerine.. ben orda kat yapacam kendime ama koşu parkuru yok bizim memlekette.. zaten tayt giyip koşamazsın oralarda Betüş.. Tek derdim bu değil tabi.. ne iş yapcaz nasıl geçim sağlıycaz.. evde oturamam ben ablam gibi mesela.. yaşayan bir şehir istiyorum.. ama annemle babamı da istiyorum.. onları istanbula taşıdığımı düşünüyorum.. mutlu değiller hayallerimde bile.. kopamıyorlar ordan.. bende dönemiyorum oraya.. burda güzel bir iş bulmuşum.. mevsimlik mesela.. yılda 6 ay çalışıyorum.. 6 ay burda 6 ay orda.. Sadece 6 aylık yaşadığım bir evim olsa mesela.. ee çocukların okulu nasıl olacak? git gel düzenleri bozulacak.. orda şımarırlar bi de.. babam sürekli markete götürür.. kabızlık sorunu var bizim kızın.. çikolata yedirir babam sonra uğraş dur.. çıkamıyorum işin içinden her gece.. uyumayıp bunları bi yoluna koyamıyorum.. tamamlanmadan hiç bir şey sabaha doğru uyuyakalıyorum.. Öğleden sonra uyanıyorum annemi babamı arıyorum.. telefona cevap veriliyor.. Oh bugün de ölmediler.! Sonra spora gidiyorum.. Tayt giyip koşuyorum parkta.. Akşam uyku vakti gelince dün kurduğum şeyleri baştan alıyorum.. sonunu getiremeden yine uyuyorum.. Artık sonunu getirememekten yorulduğumda genelde saat 4 oluyor.. Deprem yapıyorum bende dahil herkes ölüyor kurtuluyorum.. Sorunu şiddetle hallediyorum evet..
EK 1: Bu gece deprem olmadan uyuyayım diyorum.. Yazıp okuyunca çok aciz olduğumu gördüm hoşlanmadım.. Bu arada sabah kalıp koşuyorum parkta dedim ya.. İşsizim çünkü şu sıralar.. İş bulamıyorum da.. Sırtımı onlara dönüp İstanbul'a gelirken başaramayacağımı hiç düşünmemiştim.. Galiba İstanbul beni yenmek üzere.. Geri de dönemem.. Çünkü kurduğum evi yapmam için mevsim bahar olmalı, karda kışta bina dikilmez oraya.. Arazi işini de halletmek lazım.. Zordayım.. 13.01.19
EK 2: Hayallerimi şu mantık çerçevesinden çıkarıp ışınlanmayı ve hokus pokusu devreye koymam lazım.. Başka türlü hayal kurarken yoruluyorum, başım ağırıyor, işin içinden çıkamıyorum.. 13.01.19
0 yorum