up
ara

zeyrek

Sona gelen başa döner...
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Yabancı
Çöle yabancı ayaklarla yürüyorum,
Alev saçan kumlar boyunca...
Ayaklarım, önce ısınıyor
Sonra kavruluyor ve
Yaralar patlayıveriyor
parmak uçlarımdan topuklarıma...
Kıvranmıyorum,
Zevk alıyorum belki bu acıdan
Patlayan yerlerimden akan kanın
Kumla buluşmasında müthiş bir huzur buluyorum,
Akan kanımın sanki az evvel bana
ait değilmişçesine
Kumlarla sağladığı uyuma hayran kalıyorum.
Kanımın bile benden daha çok bu dünyaya ait,
Daha uyumlu olduğunu düşünüyorum.
Keşke vücudum tüm yaşam sıvısını boşaltsa da,
Hep birlikte rahatlasak diyorum.
Günler yaralarıma bakıp bakıp düşler kurmakla,
Bir gizin kabuğunu kırarcasına düşüncelere dalmakla geçiyor.
Bir yandan hiç bitmeyecek gibi duran çölü arşınlarken ayaklarım,
Bir yandan kabuk bağlamaya başlıyor yaralarım...
Kanım vazgeçiyor kumların tozlu kollarında yoğrulmaktan.
Kendi yarasını sarmayı biliyor diyorum
Benden başka her şey biliyor yarasını sarmayı
Keşke ben de, ben de onun gibi olsam diyorum.

Kabuk bağlayan yaralarım kumla barışıyor sonra
Acı vermez oluyor bana, taş gibi kaskatı,
Uyum sağlıyor o da,
Bir ben uyum sağlayamıyorum.

Bu toprakların çölüne, dağına, bayırına
Karına, fırtınasına, yağmuruna...

Kabuk bağlamış ayaklarımla çölün sonunu görüyorum çok sonra,
Uyum sağlayan ayaklarım zevk vermez olmuşsa demek artık çöle,
Bitiverdi hemen kaskatı kesilen ayaklarıma nazire yaparcasına...
Çölün sona ermesine üzülüyorum sonra ...

Uyum sağlayamadan beni kucağından atan bu kumlara,
Kin ve öfke dolu bakışlar yağdırıyorum.
Beni şehrin umarsız kollarına,
Kabuk bağlamış ayaklarla saldıkları için...

Artık ne şehrin, ne de çölün insanıyım ben
Her yerde yabancı, her yerde uyumsuz...
5 yorum
Fâtıma (@yitiktheology)
Benden başka her şey biliyor yarasını sarmayı...Bir ben uyum sağlayamıyorum...
Artık ne şehrin, ne de çölün insanıyım ben
Her yerde yabancı, her yerde uyumsuz...
16.08.19 beğen 1 cevap
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Aldanış!
Baharın renkleri üzerinde
Uçuşan ömrü bir günlük
Kelebeklere...

Aldanış!
Dalında duran meyvenin
Cömert ve savurgan yayılışına...

Aldanış!
Merhametli gökyüzü
Kuşatıcı yeryüzü...
Gibi gelir insana...

Doğa kucağından attığında,
Yavrusunu bir gün
O eşsiz merhamet
O kuşatıcılık adeta
Azgın bir boğaya dönüştüğünde,
Savurduğunda boynuzunun ucunda
Aldanan insanı...
Uyandırdığında
Uykuda olan insan
Uyanır kötü bir kabustan uyanırcasına...
Başka bir kabusun kucağına
O zaman başka aldanışlar gerek
Tutunmak için rüyalara...
0 yorum
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

"Karadelikler Tanrı'nın 0(sıfır)'a böldüğü yerlerdir." demiş Steven Wright...

Hayatlarımızın da sıfıra bölündüğü zamanlar vardır. Belki de zannettiğimizden fazladır bu zamanlar. Belki komple bir hayattır sıfıra bölünen. Doğumla fırlatıldığımız dünyada yürüsek de, koşsak da, sürünsek de  zaman geçiyor ve bizi de beraberinde sürüklüyor. Peki nereye? Ya bizzat hayatın kendisi bir karadelikse...

***not: sayı bölü sıfır, tanımsızdır.
0 yorum
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Varlığın kıyı şeridinde,
Her an hazırdım,
Yoldan ayrılmaya...
Ya da aniden
Yola atmaya kendimi...
Ama hiçbiri olmadı.
Varlığa ve yokluğa teğetti,
Attığım tüm adımlar.

Ne hız alabildim
Yolda olacak kadar,
Ne durmayı becerdim ben...
Hep yürüdüm, hep yoruldum.
Avucumda uçurumlar...
0 yorum
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Çok şey var gibi söylemek istediğim ama düğüm düğüm oluyor içimde kelimeler. Netliğini kaybetti içimdeki tüm resimler. Ben artık neyin önünde dursam varlığından şüphe ediyorum. Şüphe duymamak için tek bir neden bile yokken nasıl bu kadar emin yaşayabiliyor ve önemseyebiliyoruz hayatı.

Birkaç yıl öncesine kadar cevapların bir yerlerde gizli olduğu ve benim de o cevaplara erişip aydınlanabileceğime dair tuhaf inançlarım vardı. Zaman, bana hayatın cevapsız sorularla örülü olduğunu öğretti. Hayata dair sorusu olmayan, önüne getirilen her şeye inanmaya meyilli insanları görüyorum bazen, o kadar imreniyorum ki.

Mantığımın biraz olsun, inancın yumuşacık kollarında teselli bulmama müsaade etmesini o kadar çok isterdim ki.
5 yorum
Alaattin Barındık (@alaattinbarindik)
Bak şimdi tam ukala tip cevabı vereceğim: " Hoşgeldin:)"
16.07.19 beğen 1 cevap
Süvari (@kasva)
“Bilseydi sorardı, bilmiyor ki sorsun. Sorsaydı bilirdi, sormuyor ki bilsin.”(Şeyh Sadi)
Siz sormaya devam edin efendim. Sorularınız zaten bir şeyleri bildiğinizi, bir şeyleri bildiğinizde cevapları bulduğunuz anlamına gelir kuşkusuz. Bir de böyle bakın durumunuza :)
16.07.19 beğen 1 cevap
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

 paylaşım fotoğrafı
Sevgili @bs 'nin daveti üzerine geçen yazdan bir kare paylaşmak istedim ben de. Bir Karadenizli olarak yıllardır Sinop'a gitmemiş olmanın utancını yaşardım. 😊 Sonunda geçen yaz şeytanın bacağını kırdım ve umduğumdan çok daha güzel bir şehirle karşılaştım.
Fotoğraftaki yer İnce Burun, Türkiye'nin kuzeydeki ucu. Çok hoşuma gitmişti, kıyıda kayaların üzerine oturup rüzgarda dalgaların sesini dinlemiştik uzun uzun. Oradan epey gönülsüzce ayrıldığımı hatırlıyorum.
4 yorum
Burcu S. (@bs)
Paylaşımın için teşekkürler. Güzel bir kare olmuş. 😊
İnce Burun’u hep fotoğraflarda görüyorum. Bir gün yakından da görebilmeyi umuyorum. 😊
07.07.19 beğen 2 cevap
sultaniyegah (@reyhann)
Bayılırım İnce Burun'a! Tabii Sinop'a da :) Buradan bende gönülsüzce ayrılmıştım. Gün batımında da harika oluyor.
08.07.19 beğen 1 cevap
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

İnsanın içinde hep bir özlem duygusu ile yaşaması, her zaman bir takım şeylerin eksikliğini ta derinlerde duyması, hissetmesi... Kimi zaman o boşluğu dolduracak bir takım kişi ya da nesnelerle karşılaştığını zannedip mutlu olması, ama çok geçmeden yine o mel'un duygu boşluğu ile başbaşa kalması... Neyi özlediğini ve niye özlediğini bilmeden özlemeye devam etmek... Önüne çıkan her ihtimale şuursuzca bir arzuyla sarılmak, sığınmak... Ve umutsuzca bırakıvermek avuçlarının arasından... Kimi zaman bırakamamak ve ayakbağı etmek kendine... Bu özleme, umut etme, sarılma ve bırakıverme süreçlerinin herbirinde biraz daha kırılmak, biraz daha incinmek, biraz daha vazgeçmek ve çok daha şiddetli bir özlemin içine düşmek... Kendi kendini besleyip büyüten bir mekanizmanın içinde hapsolduğunu hissetmek... Sürüklenmek...
İçimde bu duyguyu ilk defa ne zaman ve niçin hissettiğimi merak etmek ve belki de cevabın o ilk hissiyatın ortaya çıktığı zamanla ilgili olma ihtimaline sığınmak, düşünmek, düşünmek, düşünmek... Düşüncelerimin ardında koşturup dururken sık sık düşmek ve yara bere içinde koşmaya devam etmek...

Düşmek ve bir daha kalkmamak...Özlemimi unutmak istiyorum. Özlemekten, beklemekten ve umut etmekten yorulduysam demek birazcık molaya ihtiyacım var.
6 yorum
aslı seloğlu (@asliseloglu)
Artık paylaşımların çoğunu okumaya üşeniyorum ama sizinkiler başka. Duygularıma bu kadar güzel tercüman olduğunuz için sonsuz şükran ❤
06.07.19 beğen 1 cevap
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

 paylaşım fotoğrafı
Üç gün önce @gulsahsonmez tarafından aldığım davete bir türlü icabet edememiştim. Evime ve kitaplarıma tekrar ulaşmanın mutluluğuyla hemen bir mavi kitap paylaşımı yapıyorum.

Bu kitabı çok severek okumuştum ve farklı bakış açıları kazanmama vesile olmuştu. Matematiği işlemsel boyutta algılayan, okullarda da genel olarak bu düzeyde gören bizler için bu kitap başlığı ( Tanrı Matematikçi mi) oldukça absürt görünüyor. Ama matematiği anlamlandırma sürecine biraz olsun girmişseniz bu kitap size çok şey katacaktır.
2 yorum
Gülşah Sönmez (@gulsahsonmez)
Paylaşımınız için teşekkürler. İsmi biraz farklı görünüyor. Matematik’le ilgilenen benim gibi kişilerin okuması gereken bir kitap anladığım kadarıyla. En kısa zamanda bakacağım.
02.07.19 beğen 1 cevap
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

Kalbimin En Doğusunda
...
Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak.
Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman
Yorgunum oysa
Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.
...
Didem Madak
ünlüye puan vermedi, inceleme eklemedi.
0 yorum
zeyrek

zeyrek

@zeyrek

15 yıl önceki kendime not:

Biraz dışarı çık hava al, birkaç insan yüzü gör. Bu asosyalliğin sonu hayra alamet değil bak. Hayatın okul ile odan arasında geçiyor, en güzel yılların bunlar, farkında mısın?

Okuduğun kitaplarda daha seçici ol. Romanları küçümseme, özellikle de klasikleri...

Ha bir de... Birazcık kendine güven...

Sizlerden de notlar görmek isteriz😊
@seyyah73
@gulsahsonmez
@yitiktheology
2 yorum
Fâtıma (@yitiktheology)
Zarif davetiniz için şükrânlarımı arz ederim efendim...İnsânın kendine güzel şeyler fısıldayan bir rûhu olması kuşkusuz gıbtaya vesile... Kendiniz için kendinize düştüğünüz notların, ömür defterinize zenginlik, derinlik ve içtenlik olarak düşmesi temennisiyle, saygılar...😊
31.05.19 beğen 2 cevap
/ 26